augustus 17 2021

Toyboys en troostberen

Ik spoel mijn broodje kaas weg met een bakje cupjeskoffie. Waarom moeilijk doen als het ook makkelik kan? Het is een broodje van de plaatselijke super. Restantje uit hun Spaanse hamsterweken. Eén voor de prijs van twee of zoiets. Ik ben blij dat het uit de Spaanse super komt, want als ik die hamsters van de Nederlandse heer Appie H. zie, krijg ik altijd de neiging om met een flinke bijl die klote hamsters van mijn scherm te meppen. Dat komt omdat wij ooit zelf hamsters hadden en ik er een behoorlijke allergie aan heb overgehouden. Het zijn gewoon verschrikkelijke stinkdingen die ook nog eens flink kunnen bijten. Ik heb daar overigens snel een einde aan gemaakt door het kooitje op dusdanige wijze onder een loshangende 220 volt kabel te plaatsen dat het snoer als een spaghettisliert door de kooi hing. Een beetje smeerkaas deed de rest…

Terwijl ik mijn broodje eet lees ik de digitale krant. Dat doe ik altijd. Broodje, koffietje, krantje. Voor echt lezen heb ik eigenlijk nooit tijd. Ik vreet me er zogezegd doorheen. ‘Koppenvreten’ heet dat. En zo huppel ik in goed vijf minuten door het wereldnieuws. Mijn oog valt op een stukje over jongeren van Marokkaanse komaf die nog steeds geen stageplek kunnen krijgen omdat ze een Marokkaanse achternaam hebben. Het zou ook een beetje gek zijn als jongeren van Marokkaanse komaf Keniaanse achternamen zouden hebben. Maar het schijnt dus dat jongeren met een Marokkaanse achternaam gediscrimineerd worden, puur en alleen om hun achternaam.

Het zet mij aan het denken. Stel je hebt twee aspirant stagiairs. De één heeft een Marokkaanse achternaam en de andere een Nederlandse achternaam. Beiden hebben dezelfde kwalificaties. Dus dien je hen volgens de Nederlandse wet gelijk te behandelen. Maar dat is lastig want je hebt maar één stageplek. Discrimineer je dan als je jouw voorkeur geeft aan de stagiair met een Nederlandse achternaam, puur en alleen omdat hij of zij een Nederlandse achternaam heeft? Of discrimineer je juist wanneer je jouw voorkeur geeft aan de stagiair met een Marokkaanse achternaam, juist omdat je niet wilt discrimineren maar dan toch onderscheid maakt? Ik vind het maar een moeilijk onderwerp zo vroeg in de ochtend en hoe ik ook spit in de krant van Wakker Nederland, ik vind, helaas, geen antwoord op mijn vragen. Jammer. Wel lees ik dat een Krokodillenfarm in Zimbabwe de roofdieren op een vegetarisch dieet heeft gezet omdat daardoor het leer zachter wordt en dat een vrouw in Engeland wanhopig is omdat ze een zeldzame ziekte heeft die haar tot 50 orgasmes per dag laat beleven. In gedachte zie ik haar bij de plaatselijke bakker staan terwijl orgasme nummer 28 zich aankondigt.

Tot slot tel ik nog even snel het aantal digitale overlijdensadvertenties en schoffel razendsnel door de roddels van de dag. En wederom gaat het ook deze ochtend nergens over. Zo lees ik dat Najib Amhali geschrokken is van een slang in zijn badkamer. Ik vind dat persoonlijk nogal opschepperig klinken en eigenlijk meer iets voor mevrouw Amhali om van te schrikken. Dan nog iets over Willeke Alberti die ondanks twee injecties toch besmet is met het coronavirus. En ja hoor, onze Gordon heeft een nieuwe toyboy gevonden en is helemaal gelukkig. Natuurlijk is de knaap niet ouder dan 24. Er staan ook wat foto’s bij van zijn troostbeer. In een strak wit zwembroekje, dat bijzonder weinig tot de verbeelding overlaat. Maar ik weet wel meteen waar die slang van Najib Amhali gebleven is.

Jan Nicolas

Category: Columns | Reacties uitgeschakeld voor Toyboys en troostberen