januari 17 2019

Kattenhemel

“Gaan mieren ook naar de hemel als ze dood zijn, meneer pastoor?”
“Nee Jan, mieren hebben geen ziel, dus gaan ze ook niet naar de hemel.”
“Oh… zijn ze te dom dan?”
“Nee, zo wil ik het niet meteen stellen.”
“Maar gaan katten wel naar de hemel?”
“Nee Jan, ook katten gaan niet naar de hemel.”
“Maar katten zijn een stuk slimmer dan mieren.”
“Maar ook katten hebben geen ziel, dus gaan ze niet naar de hemel.”
“Oh, ok. Maar is dat zichtbaar, zo’n ziel?”
“Nee, de ziel is niet meteen zichtbaar.”
“Hoe weet u dan zo zeker dat een kat geen ziel heeft?”
“Dat weet de kerk gewoon.”
“Bent u wel eens in de hemel geweest?”
“Nee, stel je voor zeg.”
“Maar hoe weet u dan dat daar geen mieren rondlopen of katten?”
“Omdat wij dat nu eenmaal weten.”
“Heeft u dat aan God gevraagd?”
“Nee, dat soort zaken kun je niet aan God vragen.”
“Waarom niet? U spreekt toch altijd met Hem?”
“Ja, maar dat moet je anders zien.”
“Hoe dan?”
“Ik praat in gedachte met Hem.”
“Aha, beetje schizofreen dus…”
“Haha, nee Jan, je moet dat zien als een spiritueel gesprek.”
“Ja, dat zeg ik. Maar als u binnenkort God weer eens aan de lijn hebt, moet u hem toch eens vragen hoe dat nu allemaal precies zit met die zielen en zo.”
“Waarom dat dan?”
“Nou kijk, meneer pastoor, mijn katten houden mij ’s nachts wakker door de hele tijd achter elkaar aan te racen, ze vreten mijn kip op als ik even niet kijk, ze vinden het klaarblijkelijk de normaalste zaak van de wereld om ’s ochtends om zes uur al in mijn oor te komen spinnen, zijn zo chagrijnig als de pest en zetten hun nagels in zo’n beetje alles wat me lief is. De druppel was voor mij toen een van die trutten haar nagels vol in mijn been stak. Ik heb ze toen alle twee naar de hel gewenst en wil even zeker weten dat ze daar op den duur ook zeker zullen aankomen.”

Jan Nicolas

Category: Columns | Reacties uitgeschakeld voor Kattenhemel
oktober 12 2018

Geile poes

Mijn poes is geil en de hele buurt mag het weten. Nooit gedacht dat ik dit naar 100% waarheid zou kunnen zeggen, maar helaas is het zo. In ons gezin leven twee poezen, de een iets meer dan een jaar en de andere bijna driekwart jaar oud. Poes 1, de oudste van de twee, die de door mijn dochtertje verzonnen naam ‘Minoes’ meedraagt maar als roepnaam ‘Dikke’ heeft, was een tijdje terug al krols, maar omdat zij een of andere afwijking aan haar poezenstembanden heeft, had zij daar als enige last van. Na een bezoekje aan de plaatselijke dierenarts was dat voor haar ook meteen de laatste keer.

Poes 2, een voortbrengsel van een straatslet uit de buurt, is nu schijnbaar aan de beurt om als een geile doos rond te huppelen. Deze lichtgrijze tijger, die de weinig originele naam ‘Poes’ heeft, doet haar afkomst eer aan. Alsof er 24 uur per dag een sirene afgaat, zo laat zij elke kater in een straal van een dikke kilometer weten dat ze zin heeft. Heel veel zin zo te horen. Omdat ik ‘s nachts ook nog wil slapen, hebben wij de dierenarts gevraagd of hij haar, en daarmee ons, niet meteen kan ‘helpen’. Dat gaat dus niet, want dat is niet goed voor de hete sloerie.

Op internet heb ik al gezocht naar kattendildo’s, maar niemand die dat gat in de markt tot dusver is ingedoken. Ondertussen waken wij ervoor dat ze naar buiten schiet, want dan grijpt ze haar kans en ragt ze de hele buurt af, ons daarna opzadelend met een nest vol kittens, die dan natuurlijk weer zo lief zijn dat je ze niet weg kunt doen. Waarna de ellende een half jaar later in meervoud begint en het binnenhouden van de kudde ook geen nut meer heeft, omdat ze dan heel eenvoudig de incestueuze weg inslaan om aan hun gerief te komen.

Het standaard ‘miauw’ klinkt ook steeds meer als ‘auw’, maar dan heel lang gerekt. Ik heb het schepsel al proberen uit te leggen dat de eerste keer altijd een beetje pijn doet, maar dat leverde alleen nog maar hardere kreten op. Het schijnt ongeveer een week te kunnen duren, deze natuurlijke roep om eens flink genomen te worden. Daar zijn nu twee dagen van voorbij, en de afspraak bij de dierenarts staat voor over vijf dagen in de agenda. Nog vijf dagen slecht slapen omdat een kat in je oor gilt dat ze jeuk heeft. Even, heel even heb ik vanochtend gedacht om geheel per ongeluk de buitendeur op een kier te laten staan. Het was een verleidelijke gedachte.

Jan Nicolas

Category: Columns | Reacties uitgeschakeld voor Geile poes
september 19 2018

Brutaal stuk vreten

De kat komt binnen via de opengeschoven terrasdeuren. Meneer kijkt rond alsof hij de koning zelf is, gaat op zijn gemak midden op mijn pas aangeschafte tapijt liggen en begint misselijk makende braakgeluiden te maken. Voordat ik het beest bij kop en kont kan pakken om hem terug naar buiten te mikken, braakt hij een half verteerde muis uit, gevolgd door iets wat op een haarbal lijkt.

Hij ruikt even aan de smerige resten, om dan op te staan en richting mijn slaapkamer te lopen. Nu weet ik dat er dierenliefhebbers zijn die alles toe laten van hun lieveling op vier poten, maar ik hou niet zo van dieren die op, of nog erger, in mijn bed gaan liggen. Buiten de vaak tijdens warm weer in grote aantallen aanwezige vlooien en ander microscopisch klein gespuis, vind ik het gewoon smerig. Meneer heeft duidelijk lak aan wat ik vind of niet vind, en springt gracieus op mijn bed. Ik loop achter de kapsoneslijder aan om voor eens en altijd duidelijk te maken dan hij bij mij aan het verkeerde adres is.

Ik sta net aan de rand van mijn bed als hij zijn rug kromt en moeilijk begint te kijken. Nu ben ik weleens aangevallen door een valse kater en die ervaring zorgt er nog steeds voor dat ik elke kat benader alsof het een tijger is. In dit geval volgt er geen aanval, maar hoor ik in plaats daarvan een hoop gespetter, waarna mijn pas verschoonde dekbed, over een oppervlakte van dik een vierkante meter, vol zit met spetters kattendiarree. Meteen hangt er een lucht in mijn slaapkamer die zelfs de kat te gortig wordt. Hij springt van mijn bed annex kattenbak af, mij daarbij aankijkend of niet hij maar ik zojuist mijn hele bed onder heb gescheten, en schiet de keuken in, om daar een halve kip van een bord te grissen, welke klaar stond voor de latere barbecue.

Ik ben inmiddels in alle staten en voel een bepaalde moordzucht in mezelf naar boven komen waarvan ik niet wist dat ik die in mij had. Met een bezem in mijn handen om hem, als hij dan echt niet wil stoppen met zijn kattenterrorisme, met een stevige hengst naar de kattenhemel te helpen, lukt het mij om hem richting de terrasdeuren te drijven. Met de halve kip nog in zijn muil, springt hij naar buiten en verorberd, puur genietend, in de tuin de gestolen kip.

Nu zullen er dierenvriendjes zijn die vinden dat als je huisdieren neemt je de lusten, maar zeker ook de lasten moet accepteren. Maar dat is het nu juist, ik heb zelf helemaal geen kat…

Jan Nicolas

Category: Columns | Reacties uitgeschakeld voor Brutaal stuk vreten