december 14 2020

Seks voor de Buch

“Of ik misschien interesse heb in het schrijven van korte, erotische verhalen”, vraagt de dame aan de andere kant van de lijn, terwijl ik net een slokje van mijn cupjeskoffie neem. Als je mij flink wilt laten hoesten, moet je dergelijke vragen stellen juist op het moment dat de warme, op basis van water en gedroogde, gebrande pitten van de koffieplant gemaakte drank der Goden, mijn keelgat in wil glijden.

Na enige uitleg over het hoe & wat en nadat de reeds door mij ingeslikte koffie zijn uitweg heeft gevonden door mijn neusgaten, antwoord ik met een enigszins hese stem waar Katja Schuurman een flink puntje aan kan zuigen, dat ik haar verzoek even moet laten bezinken, daar ik in de regel slechts serieuze zaken uit mijn pen, dan wel toetsenbord laat komen.

Ik noteer haar gegevens onder de belofte dat ik echt binnen enkele dagen iets van mij zal laten horen, loop naar de keuken om wat koffievlekken van mijn lievelingstrui te deppen en sla aan het denken. En echt, mij vragen na te denken terwijl ik mijn dagelijkse cafeïnebehoefte nog niet voldoende heb kunnen bevredigen, is voor mij net zo pijnlijk als een manke vragen een marathon te lopen. Het lukt misschien wel, maar het ziet er niet uit. Net als mijn gezicht op dit moment. Kijk, het is niet dat ik preuts ben of zo. Integendeel. Ik ben nog van de generatie die zonder enige schaamte op zijn werk toegaf naar de ‘Pin-upclub’ te hebben gekeken. Of ‘Seks voor de Buch’. Inmiddels zijn dergelijk in de basis onschuldige programma’s alleen nog op het ‘Dark Web’ te bewonderen. En dan nog heel stiekem, want anders loop je het risico om voor vieze oude vent te worden uitgemaakt.

Maar toch, als mijn hersenen warm beginnen te lopen vind ik het idee op zich best amusant. Alleen zit ik een beetje met dat ‘erotische’. Ik vraag me af wat ik mij daar precies bij moet voorstellen. Misschien gewoon porno, maar dan met alle kleren nog aan of zoiets. Ik neem mezelf voor om mij daar de aankomende tijd meer in te verdiepen en daarna mijn beslissing te nemen. Het ideale excuus dat hiermee gecreëerd wordt om te pas en te onpas naar naakte tv te kijken ontgaat mij zeker niet. Nu nog mijn vrouw zien te overtuigen dat het toch echt om werk gaat.

Jan Nicolas

Category: Columns | Reacties uitgeschakeld voor Seks voor de Buch
november 26 2020

Hoe heurt het eigenlijk?

“Zeg…”
“Ja?”
“Ik ben bezig met het schrijven van een boek.”
“Ja, weet ik toch…”
“Maar nu moet ik gaan schrijven over twee mensen.”
“Twee maar?”
“Nee, ik bedoel, ik moet gaan schrijven hoe zij het doen.”
“Wat doen?”
“Nou, gewoon, ‘het’…”
“Ja?”
“Maar ik ben een beetje vergeten hoe het moet.”
“Wat moet?”
“Nou, gewoon, ‘het’…”
“Ja, en daar val je mij mee lastig?”
“Ja, jij weet meestal alles, toch?”
“In ieder geval altijd beter, ja.”
“Ik ben dus bij het punt dat hij hem er bij haar in stopt.”
“Wat gaat hij erin stoppen?”
“Nou, gewoon, dat ding…”
“Welk ding bedoel je precies?”
“Nou, gewoon, dat wormvormig aanhangsel…”
“Echt?”
“Ja…”
“Jezus, wat heftig!”
“Ja, hè?”
“Nou, ik ben er gewoon een beetje stil van.”
“Weet jij misschien nog hoe dat werkt?”
“Ik heb werkelijk geen idee…”
“Volgens mij moeten ze op bed gaan liggen.”
“Oké, dat valt dan wel mee, toch? En dan?”
“Dan moeten ze eerst hun kleren uit doen geloof ik.”
“Alles?”
“Ja, ik geloof van wel.”
“Ongelooflijk…”
“Anders gaat het niet volgens mij.”
“Maar kan het niet gewoon zonder al dat bloot?”
“Maar met al zijn kleren aan kan hij er bij haar toch niet in?”
“Waarin?”
“Hij moet toch ergens in bij haar?”
“Gadverdamme Jan, doe niet zo goor.”
“Nou ja, dat heb ik weleens gehoord…”
“Waar moet hij in dan?”
“Ja, dat weet ik dus niet precies meer.”
“Wat een gedoe zeg. Kan je ze niet gewoon even wat laten kussen of zo?”
“Ja, misschien wel beter, ik vind het eigenlijk ook te ranzig om over te schrijven.”
“Jij nog koffie?”
“Ja, lekker, heb je er een koekje bij?”

Jan Nicolas

Category: Columns | Reacties uitgeschakeld voor Hoe heurt het eigenlijk?
februari 5 2020

Condoomperikelen

Mijn eerste keer. Ik was een jaar of veertien denk ik. Of misschien was ik in mijn huidige herinnering jonger dan dat ik destijds daadwerkelijk was. In ieder geval had ik destijds al vier maanden ‘zwaar verkering’ dus werd het, in onze ogen, tijd om ‘het’ maar eens te gaan doen. Omdat haar ouders een spontane hartverzakking gekregen zouden hebben bij de vraag om welk voorbehoedsmiddel dan ook, besloten we dat we een condoom zouden gebruiken. En ik mocht er om.

Ik besloot naar de plaatselijke drogist te gaan. Bij binnenkomst zag ik meteen al drie bekenden van mijn moeder staan. En omdat ik geen trek had om de eerste tien jaar een lollig onderwerp op verjaardagen te zijn, bestudeerde ik vol aandacht een folder over incontinentie bij oudere dames. Nadat alle vrouwen waren vertrokken liep ik naar de balie waar die dag de ietwat mollige dochter van de erg saaie drogist achter stond. Ze was al zeker twintig, dus in mijn nog jeugdige ogen bijna bejaard. Van vrienden had echter ik gehoord dat ze zo geil was als boter. Hoewel ik altijd stoer mee deed, wist ik toen nog niet wat ze daar nou precies mee bedoelde. Wel keek ik na deze verhalen anders naar het Bonakuipje tijdens het ontbijt.

Ik fluisterde verlegen dat ik condooms nodig had. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was, pakte ze een doosje van zes. “Weet je wel hoe je een condoom moet gebruiken?” vroeg ze met een geheimzinnige glimlach. Ik schudde mijn knalrode kop heen en weer. Ze pakte een condoom uit het doosje, scheurde de verpakking open en schoof de condoom in één beweging, die ervaring verraadde, over haar dikke duim. “Zo moet je dat doen. Zou je dat ook kunnen?” vroeg ze. Ik haalde mijn schouders op, niet goed wetend wat het juiste antwoord moest zijn. Ze keek me even aan, liep toen naar de deur en draaide die op slot. “Kom mee” zei ze, pakte mijn hand en trok me gehaast mee naar het kamertje achter de zaak. “Kleed je snel uit,” hijgde ze en gaf zelf het goede voorbeeld. Geheel naakt ging ze op de grond liggen met haar stevige benen gespreid. “Doe nu je condoom om, precies zoals je mij hebt zien doen.” Ik deed wat ze vroeg en ging op haar liggen. Achterin de drogisterij, op de vloer van een klein kamertje, werd ik een man.

Toen ik klaar was rolde ik me van haar af. Ze zei; “Dat ging goed hè? Maar je mag het condoom nu wel af doen hoor.” Ik zei niets, maar liet haar vol trots mijn duim zien, waarna ik het condoom rustig van mijn duim haalde.

Jan Nicolas

Category: Columns | Reacties uitgeschakeld voor Condoomperikelen
januari 25 2020

Het rijk alleen

“Zeg…”
“Ja…”
“Heb jij ook zin?”
“In wat?”
“Nou, gewoon…”
“Gewoon wat?”
“Gewoon, in dat…”
“Oh, dat…”
“Ja, dat…”
“Nou, daar vraag je me wat, hoor.”
“Weet jij nog hoe het moet?”
“Poeh, heel vaag, want het is weer best een tijd geleden.”
“Volgens mij moeten we op bed gaan liggen.”
“Oké, dat vind ik niet zo erg. En dan?”
“We moeten eerst onze kleren uit doen geloof ik.”
“Alles?”
“Ja, ik geloof van wel.”
“Ik weet niet of ik daar wel zo veel zin in heb.”
“Anders gaat het niet volgens mij.”
“Zo warm is het anders niet.”
“Maar met al je kleren aan kan ik er toch niet in?”
“Er in? Waar in?”
“Ik moet toch ergens in bij jou?”
“Gadverdamme man, doe niet zo smerig.”
“Nou ja, dat staat mij nog bij.”
“Ik vind het maar een smerige gedachte.”
“Maar ik moet toch ergens in, dat weet ik bijna zeker.”
“Waar wou je in dan?”
“Ja, dat weet ik dus niet meer.”
“En met wat dan?”
“Ja, ook dat is nog een goeie vraag.”
“Wat een gedoe eigenlijk hè?”
“Ja, best wel, ik heb ook eigenlijk niet zo veel zin meer.”
“Zullen we dan maar naar ‘The Voice’ gaan kijken?”
“Ja, gezellig, laten we dat maar doen.”
“Jij nog een wijntje?”
“Ja, lekker, en doe er een stukje kaas bij.”
“Gezellig, hè?”
“Ja, leuk, moeten we vaker doen.”
Jan Nicolas
Category: Columns | Reacties uitgeschakeld voor Het rijk alleen