januari 31 2019

Mag het licht uit?

“Als je dood bent, dan ben je dood. Je kan bidden tot je een ons weegt, als je dood bent is het over en uit. Finito. Dan is er niets meer.” De oude vrouw spreekt vermoeid tegen de nog veel oudere man naast naar bed. Een lang leven heeft haar volledig uitgeput. Ze wil nog maar één ding: Slapen, lekker lang slapen.

“Er is geen God, Allah, Boeddha of hiernamaals. Hierna is er niets dan duisternis. Leven na de dood? Laat me niet lachen. Als je een beetje nadenkt, is dat eenvoudigweg onmogelijk,” spreekt ze verder. “Er is ooit berekend dat er al meer dan 100 miljard mensen voor ons zijn geweest. Als al die mensen en de mensen die nog na ons komen, ook naar de hemel gaan, dan wordt dat een knap drukke bedoening, denk je ook niet?”

Ze kijkt de oude man recht aan, haalt een paar keer diep adem en gaat weer verder met haar relaas. “Ik moet er niet aan denken om bepaalde personen na mijn dood weer tegen te komen. Ik ben blij dat ik eindelijk van hen af ben. Dan wil ik niet voor eeuwig met hen opgescheept zitten. Nee, als we dood zijn weten we niets meer en zullen we vergeten worden. Ons lichaam zal verbrand worden of verrotten onder de grond. Af en toe komt er nog iemand bij je grafsteen staan janken, maar ook dat gaat voorbij. Trouwens, van mij had het hele leven niet gehoeven. Niemand heeft mij gevraagd om geboren te worden, maar ik ben wel gedwongen geweest het hele leven te leven.”

Na een diepe moeizame zucht gaat ze verder. “Ik heb alleen maar narigheid gezien. Oorlog, honger, moord en doodslag. Een grote bak ellende. Met welk doel? Nee, als er een God bestaat, dan was het van hem geen goed idee om het leven uit te vinden. De hel en de hemel? Kom op zeg, dat is toch een door pedofiele mannen in jurken uitgevonden leugen? Met als enig doel om ons te onderdrukken. Maar ach, voor mij zit het er bijna op. Ben er niet rouwig om. Kan er geen moment van wakker liggen.”

Ze mompelt nog wat, om vervolgens vreedzaam weg te zakken in een diepe slaap. De oude man kijkt naar haar en stapt langzaam bij haar bed vandaan, terwijl hij zijn ogen liefdevol op haar laat rusten. En voordat God zachtjes de deur van haar slaapkamer achter zich dichttrekt doet hij het licht uit.

Jan Nicolas

Category: Columns | Reacties uitgeschakeld voor Mag het licht uit?
september 24 2018

Wit licht

Ik zoek een gids, die mij heel expliciet, de weg kan wijzen, tijdens mijn reizen, door het steeds groter wordende grijze gebied. Daar waar vroeger kleuren spraken, mij met hun pracht wisten te raken, puur in schoonheid, is grijs gekomen voor kleur, is zwart superieur, en vergrauwd de wereld snel, waarschijnlijk voor altijd, als in een niet geschilderd aquarel.

Zwart is het nieuwe wit, kleuren zijn exit, ik zie slechts desinteresse dat reflecteert, mij leert, dat de sprankelende helderheid langzaam zwicht, voor de matheid in het vitale licht. Mensen schuifelen blind langs koud beton, kijken niet op en kijken niet om, stappen niet uit hun virtueel circuit, waardoor vrolijkheid oogt als hypocriet.

Geef je hand en word mijn gids misschien, help mij door het grauwe leven, om ons weer in het licht te begeven, weer vrolijke kleuren te zien. Laat anderen het zwart beleven, als zij zich niet meer in het licht willen begeven, lopen wij wel samen doelgericht, door de kleuren van het witte licht.

Jan Nicolas

Category: Gedichten | Reacties uitgeschakeld voor Wit licht