december 4 2019

Een jaar van feesten

En zo is het al weer bijna Sinterklaas, staat de Kerstman stiekem om de hoek te wachten tot het zijn beurt is, waarna het oude jaar ingeruild gaat worden voor een vers jaar vol beloftes die vaak niet vervult worden.
 
Daarna even een koning of drie om de kindertjes in zuid Europa op cadeautjes te trakteren, even stilte tot Valentijnsdag aanbreekt om vol romantiek over te gaan in vier dagen feest in met name het zuiden van Nederland tijdens Carnaval. Een paar weken later al is het Pasen, en vreten we ons weer een ongeluk aan chocolade hazen en mega-eieren. Zodra het zonnetje zich wat vaker laat zien vieren we met zijn allen het Pinksterfeest, waarvan niemand precies kan zeggen wát we dan eigenlijk vieren.
 
De zomer zal wel weer warm zijn, althans waar ik resideer. Na de zomer volgen wat onduidelijk feestdagen tot we aankomen op 1 november en zo’n beetje alle heiligen in het zonnetje gezet worden. In de nacht ervoor griezelen we wat af en tracht de jeugd op een voordelige manier de snoeptrommel aan te vullen door eng gekleed deur aan deur te gaan schooien en te dreigen met hel en verdoemenis. Op 11 november is het Sint Maarten, een soort amateur Sinterklaas, die steeds minder aandacht krijgt, omdat het nu eenmaal op die dag ook de elfde van de elfde is en men in het zuiden pleegt te ontwaken van de kater die eerder is opgelopen tijdens de carnavalsdagen, én nachten, in februari.
 
En dan, als de glazen weer vol en nog sneller leeg zijn gemaakt, is het al weer bijna half november en staan duizenden kindertjes blauwbekkend langs de kade van de een of andere haven, Sinterklaasliedjes te zingen ‘omdat hij anders niet komt’. En een paar weken later is het alweer bijna Sinterklaas en begint alle ellende weer van voor af aan. Ik kan nu al bijna niet meer wachten…
 
Jan Nicolas
Category: Columns | Reacties uitgeschakeld voor Een jaar van feesten
januari 7 2019

Kinderfeestje

Het is weer helemaal in: Kinderfeestjes bij McDonalds. Tenminste, in mijn dorp, daar waar de tijd heeft stil gestaan. Die feestjes beginnen in het restaurant. Daar worden de kinderen misselijk gevoerd met een droog broodje met daarop een als hamburger vermomt taai schijfje. Nadat het kindergepeupel zich heeft volgepropt met hamburgers, vette frieten en liters cola, komen de snacks op tafel.

Helaas voor de kinderen zijn ook veel ouders aanwezig. Niet omdat ze de jarige kennen. Welnee, in veel gevallen weten de ouders niet eens welk kind jarig is. De ouders komen om mee te vreten. Het bikken heeft de tafel nog niet aangeraakt, of wordt door de ouders geconfisqueerd als ware het een fiets in de tweede wereldoorlog. Met twee handen tegelijk verdwijnen worstjes, chips en gort droge koekjes in de uitgehongerde muilen. En net als je denkt dat je het ergste overleefd hebt, verplaatst de hele bups zich naar de ballenbak. Versie 2.0. Een bouwwerk, waar het grut zich door gaten moet persen en langs stangen kan glijden. Hier en daar liggen ook wat ballen.

Omdat de hamburgergigant niet wil worden aangeklaagd voor schade aan kinderneuzen en/of melkgebitjes, zijn schoenen niet toegestaan. De lucht van kleine zweetvoeten is daarbinnen dan ook niet te harden. Ik begrijp ook meteen waarom dat ding in een afgesloten ruimte staat. Dan komt de taart. En als je nog niet over je nek bent gegaan van de stank van voeten die dagelijks in stinkgympen gefrommeld worden, gebeurt dit wel als je de fout maakt een stuk Mcgebak naar binnen te werken. Na een paar uur vreten, snaaien en zuipen hebben we de eerste kotser. Het is dat hebberige dikke jong van een paar huizen verderop. Aan twee stukken gebak had het ettertje nog niet genoeg. Met een grote boog vliegen deels verteerde hamburgers de net weggewerkte halve liter cola achterna. Meteen komt er, bovenop de toch al bedorven lucht, een zure geur van vers braaksel bij. Net op het moment dat ik een nieuwe teug adem neem om deze weer een minuut of wat in te houden.

Het is leuk geweest. Ik trek mijn dochtertje door zo’n gat, pak op de gok twee bij elkaar passende schoenen en wurm me met haar naar buiten. Dankbaar adem ik de frisse lucht van uitlaatgassen in. Zaterdag is het volgende partijtje. Dit keer bij de Burger King. Die hebben gelukkig geen ballenbak. Die hebben een springkussen.

Jan Nicolas

Category: Columns | Reacties uitgeschakeld voor Kinderfeestje