Vrijthof in Maastricht

Zomaar een kort gedicht, als uniek bericht aan jou gericht, allicht, niets meer dan mijn dichtersplicht, zo blijft alles goed in evenwicht. Een glimlach tovert op mijn gezicht, als ik zwicht, om als dichtend lichtgewicht, over liefde dicht, en romantiek en maanlicht, wetend wat dit aanricht, als het daglicht plaatsVerder lezen…

milkshake

Het is te koud, ik laat je even, al doet dat mij veel verdriet. Maar begrijp, met dit weer heeft het geen zin, kan het niet. Ik wacht tot het wat warmer wordt, die dag is heel nabij. Dan neem ik je, lik ik je, proef ik je, dan benVerder lezen…

Droomland

Mijn ogen openen zich langzaam. Eén voor één. Klaas Vaak heeft zich uitgesloofd vannacht, want ze voelen alsof er een kruiwagen slaapzand in is uitgestrooid. Per oog. Ik kijk met een half geopend oog op de wekker en zie dat ik nog een klein uurtje heb voordat het irritante toontjeVerder lezen…

Ik heb haar ogen niet

Ik zie een mooie vrouw, zij wat jonger ik wat ouder, mij schrander aankijkend met mooie ogen, haar dat uiteen valt over haar frêle schouder, als donkerblonde ragfijne draden die gedogen, dat ik mijn handen erna uitstrek, als ik dat willen zou. Ik zie haar uitdagende lippen, zo intens zwoel,Verder lezen…

Verlangende dromen

Je lichaam brand van verlangen, om de aanraking die het wil, ondertussen smoor je, met blozende wangen, een uit jouw keel ontsnapte gil, daar in lust gevangen, en hoor je, jezelf smeken de gepassioneerde aanraking niet af te breken. In jouw utopie streel ik, niet jij, waardoor een huivering doorVerder lezen…

Stiekem verliefd

Stiekem gluur ik even opzij. Ze zit gebogen over haar werk, zoals altijd druk bezig. Haar lange blonde haar valt voorover, zodat ik haar gezicht niet kan zien. Maar zelfs een blik op dat haar bezorgt mij prettige kriebels. Ze is gewoon te leuk. Het blonde haar, de extreem blauweVerder lezen…

schilderspoëzie

Teder vloeit uit wit langzaam kleur, vage beelden, olieverf geur, componeer ik jouw gezicht, zoals ik het zie, het belief, mooi, lief, als schilderspoëzie of liefdesgedicht. Ik verf in rood mijn liefde voor jou, achtergrond hemelsblauw, dicht witte wolken in de lucht, precies zoals ik het hebben wou, maar voorVerder lezen…

Ik weet wat het is

Ik weet wat het is om in een relatie te zijn, en er niet te zijn, de afwezigheid te voelen van aanraking, van onvoorwaardelijke liefde, vriendschap, van een maatje, een kameraadje, om op termijn slechts de aanwezigheid te voelen van pijn. Ik weet wat het is om in een vacuümVerder lezen…