De telefoon gaat en na mijn nors opnemen, men moet mij nu eenmaal niet storen tijdens mijn korte doch noodzakelijke siesta, hoor ik een mannenstem op zakelijke toon mededelen dat ik de eer heb ongevraagd verbonden te zijn met Magere Hein van de firma Yarden, een landelijk opererende doodgraversgilde dieVerder lezen…

Het is de laatste tijd wat rustig op het aanslagfront, maar dat wil niet meteen zeggen dat het hele gebeuren mij niet bezig houdt. Zo integreert het gegeven van ‘de martelaarsdood’ mij enorm. Alleen al de gedachte dat je bewust kiest om te sterven. Ik heb geprobeerd om het teVerder lezen…

De laatste reis

Ze ligt er mooi bij. Vredig, alsof ze zich heeft geschikt in het onvermijdelijke. Het is wel ineens stil in huis, nu ik haar gekakel niet langer hoef aan te horen. Het is vreemd ook om haar zo te zien liggen. Vooral omdat ze tot op het laatst volop inVerder lezen…

God, mag het licht uit?

“Als je dood bent, dan ben je dood. Je kan bidden tot je een ons weegt, als je dood bent is het over en uit. Finito. Dan is er niets meer.” De oude vrouw spreekt vermoeid tegen de nog veel oudere man naast naar bed. Een lang leven heeft haarVerder lezen…

Pianoman

Onderstaande column heb ik in 2015 geschreven voor metronieuws.nl. Ik kwam hem tegen in mijn archief en wilde hem, ondanks dat hij niet meer actueel is, toch hier plaatsen… Het is vrijdagavond, 13 november 2015. Snel nog wat plaatjes schieten om de thuisblijvers jaloers te maken en dan gaan tweeVerder lezen…

Ontwaken

Jezus, wat heb ik gisteren gezopen? Alsof ik in coma heb gelegen. Het moet nog nacht zijn, want ik zie geen hand voor ogen. Ik moet uit bed, want mijn blaas zegt; “pissen, en wel nu meteen”. Met een grote klap stoot ik mijn hoofd. What the fuck… Ik wilVerder lezen…