augustus 16 2021

Behaarde Russinnen en blote slurven

Ik woon in een typisch Spaans dorpje in een voor een groot deel van het jaar erg rustig straatje. Met al zijn voor- en nadelen. Een rustig straatje in een dorpje aan de Spaanse kust nodigt namelijk vakantiegangers uit. Niets aan te doen. Schuin tegenover mij is dan ook een appartement gelegen dat in de vakantieperiodes verhuurd wordt. Heel goed verhuurd wordt zelfs. Maar op de een of andere manier snappen de daar van hun welverdiende vakantie genietende mensen niet dat een raam langs twee kanten doorzichtig is. Oók die in de slaapkamer.

De doorlopende voorstelling begon dit seizoen met een jongeman die zo’n beetje al zijn onderbroeken aan het proberen was en dus steeds in zijn blote slurf stond. Minder interessant voor mij, maar ach, het heeft toch iets lolligs. En hoe hetero ik ook ben, mijn hoofd draaide toch automatisch elke keer de kant op van dat slaapkamerraam. En meer specifiek richting de bungelende worst. Die gast had dan ook een stuk gereedschap hangen waar menig pony jaloers op zou zijn. Die jongen heeft de rest van zijn vakantie onwetend rondgelopen met de bijnaam ‘ponypaardje’.

Later zaten er twee meisjes in de woning die net zo goed alleen een slaapkamer hadden kunnen huren, want ze zijn die kamer bijna niet uit geweest. Een ook de twee dames dachten dat ze alleen op de wereld waren en verzuimden om in ieder geval het rolluik te laten zakken. Met als gevolg dat ik een hele week lang elke avond getrakteerd werd op een gratis lesbische pornovoorstelling. Live! Ik ben zeker niet preuts en heb op seksueel gebied meer geëxperimenteerd dan de gemiddelde laboratoriummedewerker, maar wat ik hen zag doen ging alles wat ooit in mijn fantasieën was voorgekomen compleet te boven. Ver te boven. Ik heb dingen gezien waarvan ik niet wist dat het menselijk lichaam daartoe in staat was. En geloof me, ik dacht echt dat ik alles wel zo’n beetje gezien en gedaan had. Niet dus.

Dan ineens zit je op je terras, genietend van een heerlijk avondzonnetje, als daar, zonder enige waarschuwing vooraf, een soort berin zichzelf aan gaat kleden. Hoe ze het voor elkaar gekregen heeft weet ik nu nog niet, maar de dame wrong zich in een soort van string die zeker 6 maten te klein was. Dat een klein stukje stof zo rekbaar kan zijn. Mevrouw moest denk ik wat oprapen, want ineens bukte ze zich voorover, waardoor ik zicht kreeg op een bilpartij welke netjes in tweeën was gesplitst door een tot het uiterste gespannen sleepkabel. Haar slaapkamerraam was compleet gevuld met bil. Alsof het volle maan was maar dan heel dichtbij. Ze draaide zich om en met een blik vol ongeloof keek ik naar de plek waar haar benen bij elkaar komen. Een stukje stof, met de afmeting van een uitgerekte postzegel, werd omringd met meer haar dan een schaap met een wintervacht. Ik stelde mij zo voor dat haar partner met een gps-systeem de weg moest zoeken. Dat zicht is mij gelukkig gespaard gebleven.

En dan is het ineens augustus, de periode dat de gezinnen komen. En werkelijk altijd gezinnen met kleine kinderen. Tot gisteren zat er een gezin in het vakantiegebeuren met een kleine baby. Maar wel één met enorme longen. Dat kind had volgens mij de hele dag én nacht honger, zichzelf onder gescheten of allebei. De eerste keer dat ik ‘s nachts recht overeind in mijn bed zat dacht ik dat het inbraakalarm afging en ik stond al met een eind hout in de woonkamer om de inbrekers mijn huis uit te meppen, toen het tot mij doordrong dat het lawaai van buiten kwam. Van de overkant om precies te zijn. Het viel mij op dat er in meer woningen licht aan was dan te doen gebruikelijk om drie uur ’s nachts en de Guardia Civil voorzichtig eens kwam kijken wat er in hemelsnaam aan de hand was in ons normaal zo rustig dorpje.

Nog een paar weken, dan is het weer stil aan de overkant. Dan zijn de rolluiken weer voor een maand of acht gesloten en zal de woning er weer net zo onbewoond uit zien als het grootste deel van het jaar het geval is. Dan even geen blote konten meer, geen bengelende slurven, geen lawaaibaby’s, maar slechts rust. En als nou de buurman even verderop in de straat wat olie in zijn vol automatische garagepoort wil gieten en in plaats van om 06.00 uur om 09.00 uur naar zijn werk gaat, is het hier niet eens zo gek wonen.

Jan Nicolas

Category: Columns | Reacties uitgeschakeld voor Behaarde Russinnen en blote slurven