januari 22 2021

Sprookjes

Waar vind je dat nog? Een wolf die zes angstige geitjes naar binnen werkt en de zevende de klok injaagt? Een klok. Wat moet een geit in hemelsnaam met een klok? Ben je weleens een geit tegengekomen die vraagt hoe laat het is?

En wat te denken van die andere wolf, die in bed gaat liggen met de pyjama van een oud omaatje aan. Die wolf is toch niet helemaal fris in zijn hersenpan, of wel soms? En over de vraatzucht van die twee wolven maar te zwijgen. Niemand die zich even afvraagt waar een wolf, die echt niet veel groter is dan een knappe herdershond, zes geiten laat. Of een hele oma met als toetje haar kleinkind. Ik heb zelf een knap grote hond gehad, maar heel veel meer dan een karbonaadje kreeg ik er nooit in bij Wodan.

Een heks is ook zoiets. In sprookjes welteverstaan, niet de heksen die als schoonmoeder vermomd door het leven plegen te stappen. In sprookjes zijn heksen tenminste als heks herkenbaar. Foei-lelijk, gemeen, steevast een gesierd met een dikke wrat waar twee haren uit groeien op hun neus en een knap dikke reet. Waarbij ik gek genoeg toch meteen het beeld van mijn schoonmoeder op mijn netvlies krijg. Maar toch, verzin het maar: een heks die met vergiftigde appels langs de deuren loopt te venten. Hoe ziek is je geest dan?

Of die zeven hitsige, kleine mannetjes, die op een eenzame plek in het bos wonen met als enig seksueel vertier zichzelf of hun medebewoners. Als ze dan een knappe, jonge vrouw in hun bed vinden doen ze niets, houden hun handjes braaf op hun rug en gaan om het bed staan, klagend dat het wicht hun eten heeft opgevreten. Sodemieter toch op! En dan die werkster die als enige een glazen muiltje aan kan. Ze was dat schoentje verloren omdat ze zich moest haasten om op tijd thuis te zijn van een feestje en had daar niets van gemerkt. Nou, als je een kostbaar muiltje verliest zonder het te merken, ben je niet gehaast, dan ben je gewoon bezopen.

Kleinduimpje, ook zoiets. Wie noemt zijn kind nu ‘Kleinduimpje’? Het kereltje heette klaarblijkelijk zo omdat hij zo groot was als een duim. Kom op zeg. Een beetje embryo is al groter dan een duim. Of Hans en Grietje. Twee onhandelbare kinderen die verdwalen in het bos, omdat een vogel de broodkruimels had opgegeten. Hoe lomp kan je zijn. Daarbij, hoeveel kilo brood heb je nodig om een beetje vindbaar spoor aan te leggen in een groot bos? En één vogel vreet al die kruimels op? Aan één struisvogel heb je nog niet genoeg om al dat brood weg te werken. Vervolgens vreten zij op hun beurt het huis op van een zielig, oud vrouwtje om haar daarna levend te verbranden.

Dat hun ouders allang uit de ouderlijke macht gezet hadden moeten worden hoor of lees je niets over. Ach ja, sprookjes, ze hebben soms echt iets aparts.

Jan Nicolas

Tags: , , , , , , , , , , , ,
Copyright 2021: Jan Nicolas. All rights reserved.

Posted 22 januari 2021 by Jan Nicolas in category "Columns