Penseelstrelingen

Penseelstrelingen

Zachte liefkozingen van mijn penseel, laten jouw lichaam in kleuren vervloeien, tot een kunstwerk uitgroeien, als ik je over het doek verdeel. Jouw lichaam wordt één met mijn hand, als ik mijn penseel jouw zachte lijnen laat trekken, kom ik op plekken, ietwat bedeesd, waar mijn vingers nooit zijn geweest, maar wel willen, je schouders, borsten, billen.

Gevoelens worden één, versmeltend, op mijn doek ineen, als de voltooiing nadert, het doek door begeerte omkaderd. Heet verlangen omgezet in vegen verf, ik die met mijn hand over het doek zwerf, langzaam naar de climax werk, die op het doek haar hoogtepunt nadert en langzaam duizend doden sterf.

De koningsdochter

De schaamteloze vertoning van kunstzinnige lust, zuiver, puur, die slechts verwarring schept, als jij, mijn creatuur, mij in gedachte kust, teder lief hebt, terwijl de geur van verf, terpentine en liefdessappen, mij naar lucht doet happen. Dan ineens ben je daar, zie ik jou, in vol ornaat, zoals ik jou nimmer zien zou, je lijkt zo echt, bijna plagiaat, van het origineel, maar ik jou slechts zachtjes kan strelen met mijn penseel.

Jan Nicolas

error: Copyright Jan Nicolas. Alle rechten voorbehouden.