Mooi

Mooi

Eens in de zoveel tijd ben je het aan je kinderen verplicht om kleding voor ze te kopen. Vandaag is weer zo’n dag. Winkel in, winkel uit. Alle rekken twee tot drie keer bekijken. In de ene winkel staat de airco voor mijn gevoel op min 20 graden, in de andere winkel lijkt het wel een sauna. Wat weer resulteert in jasje aan, jasje uit.

Hou ouder kinderen worden, hoe meer inbreng ze willen in de kledingkeuze. Als baby propte je ze gewoon in het eerste de beste uitverkoopje. Maar die vlieger gaat nu ze ouder zijn niet meer op. Broeken moeten als een strakke tweede huid zitten en als je dan eindelijk zo’n ultra strakke broek hebt gevonden, blijkt dat de mode zich zojuist heeft aangepast en broeken vanaf nu als een losse zak aan hun kont moeten hangen. En dat ‘hangen’ wordt serieus genomen, dus gaat het in elke winkel pashokje in en pashokje uit. En dan maar wachten. En van wachten komt mensjes kijken. En mensjes kijken kan heel leuk zijn. Hangt natuurlijk wel een beetje van de beschikbare mensjes af. Maar over het algemeen is het een prima tijddoder.

De koningsdochter

Ik kijk een beetje om me heen, nonchalant hangend tegen de wand van het pashokje waar dochterlief zich in de zoveelste hangbroek wurmt. Dan ineens verschijnt een betoverend mooi schepsel in mijn ooghoek en zweeft dit wonder der natuur bijna naar mijn andere ooghoek. Terwijl de dame in kwestie naar de kassa koketteert wordt ze van alle kanten gadegeslagen. Zowel vrouwelijke als mannelijke blikken glijden langs haar lijf. En wat voor lijf. Zo heeft God het ooit bedoeld op de tekentafel.

Sierlijk als een volleerde mannequin plaatst ze haar ene lang gevormde been voor het andere. Haar strakke, welgevormde billen trillen afwisselend op de cadans van haar gracieus bewegende onderstel. Nog maar te zwijgen over de opschudding die haar fraaie C-cup veroorzaakt. Ze heeft blond haar wat, als ware zij de vrouwelijke Hans Klok, een beetje weggeblazen wordt. Haar ogen zijn van een soort groen die je eigenlijk alleen in films ziet. Of zijn ze toch blauw? Het is vooral haar blik waar menig hart spontaan van in een attack zou schieten. Mooi heeft op dit specifieke moment een nieuwe definitie gekregen.

Bij de kassa aangekomen legt ze meer dan zelfverzekerd een stukje stof op de toonbank.
“Waar kan ik u mee helpen?” vraagt de dame achter de kassa die vergeleken met deze vrouw der vrouwen gewoon foeilelijk is.
“Ik zou graag deze coupon stof afrekenen, mevrouw.” Haar stem maakt dat ik smelt. En met mij de poolkappen als ze er zou staan.
“Een coupon stof?”
“Ja, mevrouw.”
Trots houdt ze een stukje stof omhoog dat nog niet het formaat blijkt te hebben van een uit de kluiten gewassen postzegel.
“En wat moet dat dan worden?”
“Een bikinibroekje…”

Jan Nicolas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Copyright Jan Nicolas. Alle rechten voorbehouden.