Moeilijk dagje

Een moeilijk dagje

Eerst koffie lekker sterk, bakkie thee, hop hop naar mijn werk, laptop mee. Eerste afspraak gaat met veel bla bla, bla bla, tot ik weer ga, naar weer een hoop slap gemekker, waarom ging in hemelsnaam mijn wekker, maar ik ga door, mijn neus achterna, de hele dag geblaat wat ik hoor. Mijn oren zijn verdoofd, van hun doel beroofd, als ik met een leeg hoofd, slechts gevuld met niets, is tenminste iets, huiswaarts rij, met een korte stop bij de Halal slagerij, voor een lekker stukje vlees, wat een gesjees. Een ritueel geslacht paar ons gehakt, samengepakt, in een ‘mag het ietsje meer zijn’ zak, ga ik verder op mijn gemak, naar mijn hutje op de Spaanse hei, waar ik me languit neervlij.

Maar niet voor een warm welkom door de poes, een snelle jump onder de douche, het eten maken, pasta met tomaten en gehakt, door elkaar geprakt, ziet het eruit als iets wat ik normaal doe braken, dat het mij mag smaken. Ik eet met lange tanden, prop het naar binnen met mijn handen, en mijn ogen dicht, echt geen gezicht, voer de helft aan de kat, maar ook die is het snel zat. Ik eet straks wel een zak chips, ik weet het is niet goed voor mijn bips, maar daarbij eet ik dan wat fruit, als vloeibare druiven aangeduid, hét perfecte ‘moeilijk dagje medicijn’, is en blijft voor mij namelijk een lekker glaasje rode wijn.

Jan Nicolas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *