Categorie: Gedichten

Ik hou ook van jou

Ik hou ook van jou

Beste meneer van der Staaij, verbeter mij als ik uw woorden verdraai, maar volgens u is een LHBT ziek, een achterlijke freak, mogen ze niet hun leven leven zoals ik dat doe, terwijl uw God zegt; “laat in ieder liefde toe”. Maar u vindt hen slecht, onrein, door u bepaald in uw verwrongen brein. Wat…

Read More Read More

Vrijthof in Maastricht

Vrijthof in Maastricht

Zomaar een kort gedicht, als uniek bericht aan jou gericht, allicht, niets meer dan mijn dichtersplicht, zo blijft alles goed in evenwicht. Een glimlach tovert op mijn gezicht, als ik zwicht, om als dichtend lichtgewicht, over liefde dicht, en romantiek en maanlicht, wetend wat dit aanricht, als het daglicht plaats maakt voor het avondlicht, dat…

Read More Read More

Een winters rijmpje

Een winters rijmpje

Het is te koud, ik laat je even, al doet dat mij veel verdriet. Maar begrijp, met dit weer heeft het geen zin, kan het niet. Ik wacht tot het wat warmer wordt, die dag is heel nabij. Dan neem ik je, lik ik je, proef ik je, dan ben je weer van mij. Mijn…

Read More Read More

Alleen

Alleen

Ben je echt alleen, met miljarden mensen om je heen, ver weg of juist dichtbij, sommige allebei? Is alleen zijn slechts een gevoel, meer een geestelijk gekrioel, want kun je alleen zijn, met verdriet en pijn, in een stadion vol met mensen, om daar je eenzaamheid weg te wensen? Of is alleen niets meer dan…

Read More Read More

Een kerstgedicht

Een kerstgedicht

Na het jaarlijks terugkerend gedonder over Piet, zwart, geel of groen, dacht men op de Noordpool; “dat zullen wij nog eens dunnetjes overdoen”. Van de één op de andere dag stopte men met het kinderplezier, en eiste een ieder gelijke rechten, voor mens, elf en dier. Politieke correctheid was de nieuw te horen leus. En…

Read More Read More

Zonnestralen

Zonnestralen

De warme zon die zijn laatste stralen als lichte sluiers over het water doet dwalen, mij terstond doet beseffen dat het toch bestond, een liefde zo mooi en puur, terwijl ik door mijn wimpers gluur, naar jou, elk detail van je gezicht onthou. De zakkende bal van vuur, maakt dat ik mijn lippen stuur, naar…

Read More Read More

Mijn kasteel

Mijn kasteel

Men heeft niet door hoe ik, heel vertrouwd, mijn muur steen voor steen heb opgebouwd, me verschans achter mijn wand, mijn dromenland, waar alle bitterheid als honing smaakt, niets me raakt, elke traan een glimlach doet lijken, waar ik steeds naar uit kan wijken. Een muur, hoger dan de hoogste toren, dikker dan de dikste dijken,…

Read More Read More

Mijn kerstwens

Mijn kerstwens

Ik heb een wens, dat de vlam waar ik mee loop, in mijn hart, een vlam van liefde en hoop, van een nieuwe start, blijft leven, door jou wordt doorgegeven, dat is mijn wens. Daarom geef ik het nu aan jou, die ik mijn vlammetje toevertrouw, zodat je het nu kunt bewaren in jouw hart,…

Read More Read More

Stappen in de sneeuw

Stappen in de sneeuw

Maagdelijk wit ligt de sneeuw op mij te wachten, bijna hartstochtelijk te smachten, op de eerste aanraking van mijn voet, die naakt de bevroren korst zachtjes kraken doet. Met simpele stappen verliest het haar onbevlekte onschuld, door nieuwe vlokjes stiekem verhuld, en wordt het eens zo strak witte tapijt stilaan, door mij van haar maagdelijkheid…

Read More Read More

Ik heb haar ogen niet

Ik heb haar ogen niet

Ik zie een mooie vrouw, zij wat jonger ik wat ouder, mij schrander aankijkend met mooie ogen, haar dat uiteen valt over haar frêle schouder, als donkerblonde ragfijne draden die gedogen, dat ik mijn handen erna uitstrek, als ik dat willen zou. Ik zie haar uitdagende lippen, zo intens zwoel, welke mij telkens zuigen dichter…

Read More Read More

Een moeilijk dagje

Een moeilijk dagje

Eerst koffie lekker sterk, bakkie thee, hop hop naar mijn werk, laptop mee. Eerste afspraak gaat met veel bla bla, bla bla, tot ik weer ga, naar weer een hoop slap gemekker, waarom ging in hemelsnaam mijn wekker, maar ik ga door, mijn neus achterna, de hele dag geblaat wat ik hoor. Mijn oren zijn verdoofd,…

Read More Read More

Verlangende dromen

Verlangende dromen

Je lichaam brand van verlangen, om de aanraking die het wil, ondertussen smoor je, met blozende wangen, een uit jouw keel ontsnapte gil, daar in lust gevangen, en hoor je, jezelf smeken de gepassioneerde aanraking niet af te breken. In jouw utopie streel ik, niet jij, waardoor een huivering door je lichaam trekt, ontwaar je fictief…

Read More Read More

error: Copyright Jan Nicolas. Alle rechten voorbehouden.