Categorie: Gedichten

Nostalgisch verlangen

Nostalgisch verlangen

Soms komt het nostalgisch verlangen als een dief in de nacht, waar het geheel onverwacht, mijn hart grijpt met zijn koude hand, mijn vreugde aanrand. Het verlangen naar wat ooit was, laat mij te pas en te onpas, steeds weer hunkeren naar het verleden, naar momenten van kort en langer geleden, momenten van vreugde en…

Read More Read More

Ik herhaal jou

Ik herhaal jou

Zonder duidelijk begin of einde herhaal ik jouw lichaam, terwijl de dag zijn kleinste schaduw verliest en de kleur van de nacht het landschap kleurloos kruist, jij met kaarslicht het donker tracht te verdrijven, boots ik jouw borsten na met de holtes van mijn handen. Jan Nicolas Delen mag altijd… Dit kan je ook interesseren…Als…

Read More Read More

Niets doen

Niets doen

Op het moment dat hij de zon onder ziet gaan, en aan de andere kant de maan, die zijn duister meeneemt opkomt, precies op dat moment zit hij, thuis, alleen, nu al dagen achtereen, te wachten tot een berichtje van haar binnenkomt. Niemand bij hem vanavond, buiten zijn twee katten en een hond, zit hij…

Read More Read More

Is dit nu later?

Is dit nu later?

Is dit nu later? Het later van als ik groot ben, dat ik uit mijn herinnering ken, de droomwereld vol met het onbekende, dat mijn geheugen niet als zodanig herkende. Elke dag weer een nieuwe last, steeds minder houvast. Elke dag vechten, tegen kilo’s voor wat lucht, eindeloos mijn rug rechten, in mijn eigen ik…

Read More Read More

Als het weer gisteren was

Als het weer gisteren was

Als het weer gisteren was, kon ik je weer voor het eerst ontmoeten, jouw eerste woorden horen en mijn eerste zinnen spreken. Mijn eerste blik opnieuw op je werpen, verlegen, beetje onzeker, nu al weten hoe jij mij had aangekeken. Je eerste glimlach opmerken en mijn eerste lach laten klinken, je opnieuw voorzichtig strelen, me…

Read More Read More

Wat zou je doen?

Wat zou je doen?

Wat zou je doen als ik je kussen zou, lieve woordjes zei, je hand vast hou en je neerleg naast mij? Zou je mij overdreven vinden, impulsief, onlief en te dichtbij, zou je aan mijn gevoelens twijfelen en zet je me opzij? Of zou je het herkennen als de behoefte, seksueel, die ik met niemand…

Read More Read More

Wandelen met woorden

Wandelen met woorden

In mijn hoofd wandelen woorden, die vragen stellen zonder antwoorden, ik zie letters die voor mij uit snellen, de weg al weten, mij achterstellen, waardoor ik hen noodgedwongen volg als ware ik bezeten. Vanuit het niets komen er letters bij, bladzij voor bladzij, die zich weer vormen tot woorden, als in perfecte harmonie gecomponeerde akkoorden.…

Read More Read More

Vrijthof in Maastricht

Vrijthof in Maastricht

Zomaar een kort gedicht, als uniek bericht aan jou gericht, allicht, niets meer dan mijn dichtersplicht, zo blijft alles goed in evenwicht. Een glimlach tovert op mijn gezicht, als ik zwicht, om als dichtend lichtgewicht, over liefde dicht, en romantiek en maanlicht, wetend wat dit aanricht, als het daglicht plaats maakt voor het avondlicht, dat…

Read More Read More

Een winters rijmpje

Een winters rijmpje

Het is te koud, ik laat je even, al doet dat mij veel verdriet. Maar begrijp, met dit weer heeft het geen zin, kan het niet. Ik wacht tot het wat warmer wordt, die dag is heel nabij. Dan neem ik je, lik ik je, proef ik je, dan ben je weer van mij. Mijn…

Read More Read More

Alleen

Alleen

Ben je echt alleen, met miljarden mensen om je heen, ver weg of juist dichtbij, sommige allebei? Is alleen zijn slechts een gevoel, meer een geestelijk gekrioel, want kun je alleen zijn, met verdriet en pijn, in een stadion vol met mensen, om daar je eenzaamheid weg te wensen? Of is alleen niets meer dan…

Read More Read More

Een kerstgedicht

Een kerstgedicht

Na het jaarlijks terugkerend gedonder over Piet, zwart, geel of groen, dacht men op de Noordpool; “dat zullen wij nog eens dunnetjes overdoen”. Van de één op de andere dag stopte men met het kinderplezier, en eiste een ieder gelijke rechten, voor mens, elf en dier. Politieke correctheid was de nieuw te horen leus. En…

Read More Read More

Zonnestralen

Zonnestralen

De warme zon die zijn laatste stralen als lichte sluiers over het water doet dwalen, mij terstond doet beseffen dat het toch bestond, een liefde zo mooi en puur, terwijl ik door mijn wimpers gluur, naar jou, elk detail van je gezicht onthou. De zakkende bal van vuur, maakt dat ik mijn lippen stuur, naar…

Read More Read More

error: Copyright Jan Nicolas. Alle rechten voorbehouden.