Zonnestralen

Zonnestralen

De warme zon die zijn laatste stralen als lichte sluiers over het water doet dwalen, mij terstond doet beseffen dat het toch bestond, een liefde zo mooi en puur, terwijl ik door mijn wimpers gluur, naar jou, elk detail van je gezicht onthou.

De zakkende bal van vuur, maakt dat ik mijn lippen stuur, naar jouw volle mond, smachtend door wanhopig verlangen, bloswangen, door bloed dat kokend omhoog schiet als ik me aanbied, bijna smeek om jouw liefde te ontvangen, en vond.

De koningsdochter

Zittend op nog warm zand, in dit nachtelijk uur, verliefd hand in hand, onzeker maar vol vuur, verklaar ik jou mijn liefde die van mij afstraalt, beklonken door de laatste stralen van de zon die verder daalt, ver weg maar toch dichtbij, en ik jou tenslotte kus, en jij mij.

Jan Nicolas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Copyright Jan Nicolas. Alle rechten voorbehouden.