Wakker worden!

Wakker worden!

Vandaag de dag proberen ze je echt van alles in je mik te duwen. Is het geen nieuw light aardbeienyoghurtdrankje van een of ander nieuw flutmerk, dan is het God wel. Nee, nee en nog eens nee, ik wil niet! Hoe vaak en hard moet ik nog gillen dat ik met ‘Nee’ ook echt ‘Nee’ bedoel?

Deze ochtend loop ik heel vrolijk naar mijn ‘oh zo superknusse Spaans supermarktje’ in mijn ‘oh zo superknusse Spaans dorpje’. Ik ben vrolijk omdat ik lopen kan en de zon vandaag, zoals te doen gebruikelijk in Spanje, ook nog eens flink haar best doet. De dreigende regenwolk boven de bergen vergeet ik gemakshalve maar even. Een zwoel briesje laat mijn pas gemillimeterde haren zelfs bijna wapperen en heeft de onprettige herinnering aan ochtendhumeurende Facebookgenoten meegenomen. En ik? Ik heb zin in deze nieuwe stralende dag. Ik loop de supermarkt in en vul mijn karretje met de nodige lekkere waren en andere vettigheid. Ik eet bijna niets en door de kleine muizenhapjes is de hoeveelheid calorietjes die ik teveel tot mij kan nemen tot een minimum beperkt. Bovenop liggen derhalve in veelvoud roomboter, eieren, chips en ontbijtspek, als ik bij een kartonnen reclamehokje langs hobbel. De dame die bij dit hokje hoort komt op mij af gelopen alsof ze mij wil opeten.

De koningsdochter

Even voel ik me net Roodkapje naast de Grote Boze Wolf. Deze boze wolf heeft een dienblad met ieniemienie bekertjes, die tot de helft, jawel, gevuld zijn met een of ander vaag superproduct. Dit mag ik nu, gratis, proeven. Hoera. Ze vertelt me ook maar meteen hoe gezond het is, omdat het bifidobacteriën lactis Bb12 bevat. Of zoiets. Dat klinkt gewichtig, dus zal wel zwaar op de maag liggen en voor brijige kak zorgen. Ik vertel haar dat ik geen light producten gebruik, nu niet, nooit niet, omdat het volgens mij en uit onderzoek gebleken, nooit gezond kan zijn met zoveel toevoegingen die absoluut niet natuurlijk zijn. Ik zie het volgens haar helemaal verkeerd, dit is echt een heel goed product dat mijn gezicht in balans zal houden. Ik begin te lachen en wens haar een goedemorgen, veel succes en voel voor de zekerheid nog even aan mijn gezicht of het toch niet per ongeluk uit balans aan het raken is.

Ik smeer mijn brood al jaren met een dikke laag roomboter, daarop gebakken eieren met spek. Sinds mijn afvalmarathon is dat gereduceerd tot een smurfen sneetje brood, een half scharreleitje en hooguit de walm van gebakken spek, maar het gaat om het idee. Daarbij zorgt mijn op natuurlijke wijze gekrompen maag in combinatie met tabletjes tegen een te traag werkende schildklier, dat mijn stofwisseling tegenwoordig sneller dan het geluid gaat en het tot mij genomen voedsel sneller in de pot ligt dan ik het kan aanvullen. Voor mij dus geen lightproducten. Toch ben ik wel nieuwsgierig naar de ingrediënten van het goddelijk vocht wat die dame mij wil aansmeren. Thuisgekomen kijk ik op de site en lees nog meer mooie namen die echt lekker klinken; oligofructose, sucralose, antioxidant E306. Naar mijn mening kan dat niet goed zijn voor een mens en ik ben en voel me prima in balans.

Als ik net een hap neem van mijn met roomboter ingesmeerde boterham met vette pindakaas, schrik ik op van de deurbel en ga open doen. Een vriendelijk uitziende man met aktetas lacht me toe. Encyclopedieën worden sinds het bestaan van Wikipedia al jaren niet meer verkocht, dus met een groot vraagteken op mijn voorhoofd kijk ik de beste man aan. Hij haalt een boekje uit zijn tas en begint te praten. “Ik heb een poosje terug zo’n zelfde boekje in uw brievenbus achtergelaten, heeft u dat gelezen?” Ik twijfel of ik die man meteen zijn benen zal breken of aan zal horen wat deze door God gezonden kwal te vertellen heeft. Ik kies voor het laatste.

“Nee, ik ben niet zo’n lezer, ben meer een schrijver, dus ik zal uw folder wel bij het oudpapier gegooid hebben”, antwoord ik bewust onvriendelijk. “Oh, jammer, maar dat geeft niet want u mag anders dit exemplaar wel hebben. En ik zou u daar meteen graag over willen spreken.” Ineens begint het me te dagen, laatst heeft er dagen lang een blaadje ‘Ontwaakt’ door mijn huis gezworven. De bladzijden waren te glad om als wc papier van nut te kunnen zijn, waarna ik nog geprobeerd heb het als wekker op mijn nachtkastje te leggen. Maar hoe groot er ook op stond ‘Ontwaakt’, wakker worden, ho maar.

De getuige van Jehova (getuige van wat in Jehova’s naam?) ratelt gewoon verder en ik krijg geen kans om hem fatsoenlijk te vertellen dat ik geen zin heb in zijn of iemand anders zijn God. Dat ik ook niet geïnteresseerd ben in zijn folder ‘Ontwaakt’ en andere Bijbels. Ik ben namelijk al wakker!

Jan Nicolas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Copyright Jan Nicolas. Alle rechten voorbehouden.