Verdwaalde ziel

Verdwaalde ziel

Een gevoel van wanhoop en geluk, zorgt voor een prettig hoge bloeddruk, als ik dwaal door de nacht, op zoek naar ravissant beminnen, liefde winnen, wanhopig smacht, als ik kijk in jouw ogen, die spreken zonder dialogen, ik niet langer wil en kan wachten. De hartstocht in mijn hart, verhoogd door een simpele streling, getart, smekend om vervolmaking, het indammen van mijn lust, lieve woordjes fluisterend in mijn oor, daardoor, een gevoel van intieme rust.

Ik sluit mijn ogen, voel jouw lippen op mijn gezicht, over mij heen gebogen, neem je me mee naar het diepe van de zwarte schim, terwijl ik steeds verder klim, en mijn verdwaalde ziel terugkeert naar het gemis aan licht, uiteindelijk voor jouw liefde gezwicht. Zeg me, beloof me, dat je mijn verdwaalde ziel zult beminnen, zult ontginnen, subtiel, klein, sereen, mijn verdwaalde ziel, die altijd verdwaald zal zijn, maar misschien niet langer alleen.

Jan Nicolas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *