Terug naar mijn eigen land

Terug naar mijn eigen land

Ik rij achter een Spaans huppeltrutje op bijpassend huppelbrommertje. Mevrouw vindt het om een voor mij onduidelijke reden nodig om met 35 km per uur in het midden van de weg te gaan rijden, daar waar 80 is toegestaan. Zij heeft schijnbaar de grootste lol om de file die langzaam achter haar aan het ontstaan is. Tenminste, als ik het herhaaldelijk schaterlachend omkijken goed genoeg interpreteer.

Inhalen is geen optie want ook in Spanje is het passeren van een doorgetrokken streep niet toegestaan. Als ik een paar kilometer achter de met een slakkengang voortbewegende brommende dame heb doorgebracht, wordt het mij allemaal wat teveel en besluit ik dan toch met twee hele wielen de dikke witte streep te overschrijden. Een ordinaire scheldpartij van de ‘dame’, ik ga uit aan mijn persoon gericht, is het gevolg. Met handgebaren maakt zij in mijn spiegel duidelijk dat ik een doodzonde heb begaan om haar bij een doorgetrokken streep in het halen.

RentalPoint

Meteen zet de zwaar in haar vulva geraakte furie de achtervolging in. Tot mijn verbazing haalt het brommertje met gemak de 80 km per uur. Sterker nog, ik rij 80 en zij nadert in no time de achterkant van mijn wagen. Ze haalt mij rechts in en gaat op de vluchtstrook naast mij rijden. Nu ben ik goedaardig van karakter, anders had ik aan een kleine stuurfout genoeg gehad om haar voor eeuwig het zwijgen op te leggen. Maar ja, dan had ik nooit gehoord dat mijn moeder een hoer is, mijn vader zwaar homofiele kinderneuker en wat ik zelf allemaal ben volgens het ronkende viswijf zal ik maar voor mij houden.

Ik geef haar netjes antwoord in mijn eigen taal, want dat praat toch een stuk makkelijker en meteen krijg ik als reactie dat ik vooral op moet rotten naar mijn eigen land. ‘A tu país’ is het enige wat er nu nog uit haar keel komt. Dat ik het grootste deel van mijn leven in Spanje woon, mijn kinderen hier geboren dan wel opgegroeid zijn en ik financieel bijdraag aan de verbetering van dit land doet voor mevrouw niet ter zake. Het domme wicht begrijpt kennelijk ook niet dat het juist de buitenlanders, waar zij schijnbaar zo’n moeite mee heeft, zijn die nog steeds zorgen dat hun veel te dure woningen verkocht worden, dat haar ouders veel te hoge huur kunnen vragen, het ook de buitenlanders zijn die de tafeltjes in de restaurants van haar familie bezetten en dat het vooral buitenlandse bedrijven zijn die zorgen dat de Spaanse economie nog enigszins op niveau is. Sterker nog, onlangs is berekend dat als alle buitenlanders nu uit Spanje zouden vertrekken, Spanje binnen enkele maanden reeds compleet failliet is. Maar goed, deze economische lessen zijn waarschijnlijk aan haar garnalenhersens voorbij gegaan.

Mevrouw slaat vervolgens af daar waar het door de doorgetrokken streep niet is toegestaan, rijdt tegen het verkeer een straat in waar eenrichtingsverkeer geldt en steekt nog even vriendelijk ter afscheid haar middelvinger op.

Terug naar mijn eigen land, ‘a mi país’… ach, gelukkig werd het niet gezegd door iemand met verstand.

Jan Nicolas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Copyright Jan Nicolas. Alle rechten voorbehouden.