Elke dag hetzelfde leven, ik probeer niet op te geven, hoewel mijn innerlijke kracht soms lijkt te zijn verdwenen en angst er voor in de plaats is verschenen. Ik probeer mezelf terug te vinden, het negatieve te ontbinden, want waar is mijn dappere ik gebleven, waarom leef ik mijn levenVerder lezen…

Soms komt het nostalgisch verlangen als een dief in de nacht, waar het geheel onverwacht, mijn hart grijpt met zijn koude hand, mijn vreugde aanrand. Het verlangen naar wat ooit was, laat mij te pas en te onpas, steeds weer hunkeren naar het verleden, naar momenten van kort en langerVerder lezen…

Het is de laatste tijd wat rustig op het aanslagfront, maar dat wil niet meteen zeggen dat het hele gebeuren mij niet bezig houdt. Zo integreert het gegeven van ‘de martelaarsdood’ mij enorm. Alleen al de gedachte dat je bewust kiest om te sterven. Ik heb geprobeerd om het teVerder lezen…

Zonder duidelijk begin of einde herhaal ik jouw lichaam, terwijl de dag zijn kleinste schaduw verliest en de kleur van de nacht het landschap kleurloos kruist, jij met kaarslicht het donker tracht te verdrijven, boots ik jouw borsten na met de holtes van mijn handen. Jan NicolasVerder lezen…

Op het moment dat hij de zon onder ziet gaan, en aan de andere kant de maan, die zijn duister meeneemt opkomt, precies op dat moment zit hij, thuis, alleen, nu al dagen achtereen, te wachten tot een berichtje van haar binnenkomt. Niemand bij hem vanavond, buiten zijn twee kattenVerder lezen…

Ik kijk wat omhoog naar de oude geveltjes in mijn dorpje Benissa en zie een onweerstaanbaar mooie vrouw over haar balkonnetje hangen. Tenminste, zij staat op het balkon, haar balkontieten hangen er over. Balkontieten, van die siliconenborsten die aan de onderzijde kunstmatig zijn opgeduwd en aan de bovenzijde worden geschoordVerder lezen…

Voordat ik met pek en veren de stad wordt uitgejaagd, wil ik vooropstellen dat ik extreem vrouwvriendelijk ben en eventuele op het oog vrouwonvriendelijke opmerkingen voor de loop van het verhaal onvermijdelijk zijn en dus met een kilo zout genomen moeten worden. Niet dat deze opmerking ook maar iets helpt,Verder lezen…

Als het weer gisteren was, kon ik je weer voor het eerst ontmoeten, jouw eerste woorden horen en mijn eerste zinnen spreken. Mijn eerste blik opnieuw op je werpen, verlegen, beetje onzeker, nu al weten hoe jij mij had aangekeken. Je eerste glimlach opmerken en mijn eerste lach laten klinken,Verder lezen…