“Goedemiddag meneer, kan ik u helpen?” Ik zet nét een poot in de kledingzaak en hop, daar komt ze al aangehuppeld. “Ik weet het niet, wat kan je zoal?” vraag ik het jonge ding dat mij met een loopse blik aan kijkt waar ik puberaal verlegen van word. Ze heeftVerder lezen…

Sinds enkele weken is ons nieuwe kantoor in de winkelstraat van het altijd gezellige Benissa geopend. Omdat de laatste spaarcentjes in de meer dan uitgebreide verbouwing zijn gaan zitten, is de Nespresso (what else) erbij ingeschoten, dus prijzen wij ons gelukkig met het barretje tegenover ons, hoewel de koffie aldaarVerder lezen…

Zonder duidelijk begin of einde herhaal ik jouw lichaam, terwijl de dag zijn kleinste schaduw verliest en de kleur van de nacht het landschap kleurloos kruist, jij met kaarslicht het donker tracht te verdrijven, boots ik jouw borsten na met de holtes van mijn handen. Jan NicolasVerder lezen…

Op het moment dat hij de zon onder ziet gaan, en aan de andere kant de maan, die zijn duister meeneemt opkomt, precies op dat moment zit hij, thuis, alleen, nu al dagen achtereen, te wachten tot een berichtje van haar binnenkomt. Niemand bij hem vanavond, buiten zijn twee kattenVerder lezen…

Dus de vader van Hans en Grietje was een arme houthakker die aan de rand van een bos woonde. Dat is net zoiets als iemand met schreeuwhonger opsluiten in een restaurant en daarna horen dat hij niets gegeten heeft. Hoeveel bomen heeft die amateur in hemelsnaam nodig om een paarVerder lezen…

Ik kijk wat omhoog naar de oude geveltjes in mijn dorpje Benissa en zie een onweerstaanbaar mooie vrouw over haar balkonnetje hangen. Tenminste, zij staat op het balkon, haar balkontieten hangen er over. Balkontieten, van die siliconenborsten die aan de onderzijde kunstmatig zijn opgeduwd en aan de bovenzijde worden geschoordVerder lezen…

Voordat ik met pek en veren de stad wordt uitgejaagd, wil ik vooropstellen dat ik extreem vrouwvriendelijk ben en eventuele op het oog vrouwonvriendelijke opmerkingen voor de loop van het verhaal onvermijdelijk zijn en dus met een kilo zout genomen moeten worden. Niet dat deze opmerking ook maar iets helpt,Verder lezen…

Als het weer gisteren was, kon ik je weer voor het eerst ontmoeten, jouw eerste woorden horen en mijn eerste zinnen spreken. Mijn eerste blik opnieuw op je werpen, verlegen, beetje onzeker, nu al weten hoe jij mij had aangekeken. Je eerste glimlach opmerken en mijn eerste lach laten klinken,Verder lezen…