Tag: column

Het sprookje van Assepoester

Het sprookje van Assepoester

Mensen die mij al langer kennen weten dat ik fan ben van sprookjes. Nou ja, fan is misschien een wat te groot woord. Ik heb veel sprookjes gelezen om een basis te krijgen voor mijn boek ‘De Koningsdochter’ waar ik, zij het minimaal, het sprookje van Sneeuwwitje als leidraad voor heb gebruikt. Delen mag altijd…

We zijn er bijna!

We zijn er bijna!

“Zijn we er al bijna?” “We zijn net vertrokken jongens, niet zeuren.” “Oh, hoever is het dan nog?” “Nog 1.500 kilometer.” “Hoe lang is dat rijden?” “We zijn morgenmiddag op de camping in Spanje.” “Dat duurt wel lang…” “Ja, dat duurt heel lang, dus gedraag je maar een beetje.” “Mama, Antje knijpt mij.” “Jongens, begint…

Read More Read More

Op de markt

Op de markt

Sinds enkele weken is ons nieuwe kantoor in de winkelstraat van het altijd gezellige Benissa geopend. Omdat de laatste spaarcentjes in de meer dan uitgebreide verbouwing zijn gaan zitten, is de Nespresso (what else) erbij ingeschoten, dus prijzen wij ons gelukkig met het barretje tegenover ons, hoewel de koffie aldaar vooral warm is. Zoals te…

Read More Read More

Debiel

Debiel

Ik wandel veel, want door te wandelen verbrand ik overtollige calorietjes. Vanochtend besluit ik wat door het mooie achterland van mijn kleine dorpje te lopen en zo kom ik terecht in een klein bos waar ik al snel wat paddenstoelen zie staan. In een opwelling besluit ik er een paar te plukken. Altijd lekker en…

Read More Read More

Wir haben es nicht gewußt

Wir haben es nicht gewußt

Ik zie steeds vaker profielfoto’s op Facebook met de tekst “Eerst onze mensen” onderaan weergegeven. Onwillekeurig vraag ik mij dan af wie precies met “Onze mensen” bedoeld worden. Behoor ik ook tot “Onze mensen”, of is dit slechts weggelegd voor een streng geselecteerd gezelschap van Übermenschen? Zijn “Onze mensen” bij voorkeur blond, zuiver van bloed…

Read More Read More

Martelaardij

Martelaardij

Het is de laatste tijd wat rustig op het aanslagfront, maar dat wil niet meteen zeggen dat het hele gebeuren mij niet bezig houdt. Zo integreert het gegeven van ‘de martelaarsdood’ mij enorm. Alleen al de gedachte dat je bewust kiest om te sterven. Ik heb geprobeerd om het te zien als een enge vorm…

Read More Read More

Geachte meneer Iglo

Geachte meneer Iglo

Geachte meneer Iglo, Ik schrijf u omdat ik kwaad ben, woest zelfs. Ik krijg van u bovendien een nieuwe pan en een nieuw keukenraam. Ik zal uitleggen waarom. Al jaren brengt u kleffe strookjes afvalvis met paneermeel op de markt. We noemen die zooi met ons allen vissticks. Mijn complimenten daarvoor. Knap staaltje marketing namelijk.…

Read More Read More

Het was aan de Costa del Sol

Het was aan de Costa del Sol

Ik ben ooit mijn ‘makelaarscarrière’ begonnen in het pittoreske Blanes, een bij veel Nederlandse en Belgische campinggangers geliefd Catalaans dorpje. In mijn kindertijd gingen wij in een overvolle Renault 16 (waar dus echt twee volwassenen en vier kinderen in passen), met daarachter een nog vollere caravan, steevast naar de plaatselijke camping ‘Bella Terra’. Dus toen…

Read More Read More

Doe het lekker zelf

Doe het lekker zelf

Voor ik het pak, met daarin de ‘Billy boekenkast’ van Ikea, openmaak, pak ik een ijskoud flesje San Miguel. Ik neem een flinke slok die ik even door mijn mond laat circuleren als ware het een dure Rioja, waarna ik genietend slik. Ik drink zelden tot nooit bier, maar door het biertje voel ik mij…

Read More Read More

Het sprookje van Hans en Grietje

Het sprookje van Hans en Grietje

Dus de vader van Hans en Grietje was een arme houthakker die aan de rand van een bos woonde. Dat is net zoiets als iemand met schreeuwhonger opsluiten in een restaurant en daarna horen dat hij niets gegeten heeft. Hoeveel bomen heeft die amateur in hemelsnaam nodig om een paar centen te verdienen? Hij kan…

Read More Read More

Dierenleed

Dierenleed

Ik zap een beetje rond en kom bij een programma waar een dame van middelbare leeftijd fel uithaalt naar de boeren die, naar haar zeggen, varkens in veel te kleine hokken houden. Achter haar zie ik een vogel in een kooitje. Het beestje laat zich af en toe horen, waarbij ik er niets aan kan…

Read More Read More

Terug naar mijn eigen land

Terug naar mijn eigen land

Ik rij achter een Spaans huppeltrutje op bijpassend huppelbrommertje. Mevrouw vindt het om een voor mij onduidelijke reden nodig om met 35 km per uur in het midden van de weg te gaan rijden, daar waar 80 is toegestaan. Zij heeft schijnbaar de grootste lol om de file die langzaam achter haar aan het ontstaan…

Read More Read More

error: Copyright Jan Nicolas. Alle rechten voorbehouden.