Magische olijfolie

“Mooi zijn ze, hè, al die flessen. Lukt het u om een keuze te maken?” vroeg de verkoopster aan Claudia die liefdevol maar een beetje afwezig met haar vingers over de rij flessen met gekleurde oliën op het schap voor haar gleed. Claudia was een mooie vrouw van 36 jaar. Met haar licht getinte huid, strak figuur en zachte, bruine ogen zag ze er aantrekkelijk en lief uit. Haar lange, donkere haren completeerden het geheel. “Tja, ik weet wel iets over olijfolie, maar er staan er hier zoveel… Wat kun je adviseren?” vroeg Claudia ietwat dromerig.

De verkoopster glimlachte opgelucht dat ze eindelijk een keer iemand voor zich had die daadwerkelijk iets wilde weten en niet blind een fles olijfolie uit het schap pakte zonder te weten wat ze er mee moest doen, of juist niet doen. De verkoopster was een jonge vrouw van 25 jaar, blond, al was niet goed te zien of ze dit van nature was of dat ze de natuur een handje had geholpen. Ze was nét iets te zwaar voor haar lengte, maar dat stond haar zeker niet slecht.
“Nou, dat ligt er maar net aan waar u het voor nodig heeft. Iedere soort heeft zijn eigen geur- en smaakbeleving ziet u. Het heeft alles te maken met de persing, de olijfsoort, de aroma’s en de rijping. Laten we beginnen bij het begin: voor welke gelegenheid heeft u de olie nodig?”

Claudia dacht even na. Sinds een paar maanden had ze zoiets als verkering, hoewel haar vriendinnen het nog steeds ‘een scharrel’ noemde. Ze gingen af en toe uit eten of naar de bioscoop. En meestal eindigden ze dan in zijn huis in de stad, waar het tot nu toe nog steeds niet verder was gegaan dan bijna preuts op de bank naast elkaar zitten, terwijl ze een glaasje wijn dronken. Niet dat Claudia werkelijk preuts was of onschuldig. Integendeel zelfs, ze had al menig man versleten en de nodige ervaringen achter de rug. Al een paar keer had ze dan ook op het punt gestaan te blijven slapen, maar na wat voorzichtig rommelen op de bank was ze dan toch huiswaarts gekeerd, terughoudend en heel voorzichtig met het geven van haar hart. Haar laatste relatie was na vijf jaar drama nog dramatischer geëindigd. Dit was waarom ze nu voorzichtig was met het zich storten in een nieuw avontuur. Maar Jason, een sportief gebouw man van 38 jaar met donkere haren en net zo donkere ogen, leek in niets op haar ex-vriend. Hij was lief, galant en leek haar perfect aan te voelen, te begrijpen. Hij was ook geduldig en drong zich totaal niet aan haar op. Zijn geduld had haar uiteindelijk zover gebracht dat ze hem, in een vlaag van verlangen haar angst tot teleurstelling eindelijk te overwinnen, uitgenodigd om bij haar te komen eten. Eerlijk gezegd had ze wel een beetje spijt zodra ze de app had gestuurd. Niet dat hij niet leuk was, integendeel. Het was meer omdat hij té leuk was en zij soms bang was dat seks alles zou verpesten. Maar kom op, het moest er toch een keer van komen. Vanavond kwam hij eten en ze had besloten hem te verleiden met haar kookkunsten. En wie weet, misschien volgde er ook een leuk dessert.

‘Goede olijfolie’, stond er in het recept. En dus ging ze op jacht naar goede olijfolie, het liefste de allerbeste. Tenslotte kon je maar één keer een eerste indruk maken en ze had besloten dat die eerste indruk van haar kookkunsten perfect moest zijn.
“Ik heb goede olijfolie nodig,” zei ze dan ook ietwat onbeholpen. “Het is voor een salade en ik wil er vis mee bakken.”
“Ga je voor iemand koken of is het voor jezelf?” vroeg de verkoopster.
Claudia haalde haar schouders op.
“Het moet gewoon goede zijn, ik ga voor iemand koken,” zei ze kortaf. De verkoopster keek haar dubbelzinnig aan en er verscheen een kleine glimlach op haar lippen. Een glimlach die haar vertelde dat de verkoopster precies wist wat er na het etentje zou kunnen gebeuren.
“Als het voor iemand is op wie je indruk wilt maken,” de verkoopster verlaagde haar stem en fluisterde nog net niet, “of misschien wilt verleiden, dan heb ik iets heel bijzonders. Geloof me, dit is een toverdrank.”
Vanaf de bovenste plank haalde de verkoopster een fles donkergroene olie tevoorschijn. ‘Magico, extra vierge’ stond er op het etiket.
“Aangemaakt met een beetje citroen, zout en peper neemt deze smaak je mee naar magische gebeurtenissen.” Claudia moest een beetje lachen. Als er iets was waar ze niets mee had, dan was dat occulte zaken. “Ja, je lacht erom, maar het is echt zo. En laat ik je een tip geven: gebruik deze olie met mate en alleen voor iemand die je echt leuk vindt. Anders zou je weleens spijt kunnen krijgen.”
Door het amusante van het verhaal, de overtuiging waarmee de verkoopster sprak en haar aparte verkoopkunsten, liet Claudia zich overhalen, al was de fles bepaald niet goedkoop. Maar kom op, het was in ieder geval een leuk verhaal om te vertellen bij het eten.
“Nou, veel plezier ermee hoor,” zei de verkoopster en gaf ze gaf Claudia een veel betekende knipoog.

Claudia ging thuisgekomen meteen aan de slag in haar keuken met de voorbereidingen op dat wat een geweldig gerecht moest worden. Ze had haar uitstekende kookkunsten geërfd van haar moeder, die het weer van haar moeder had. Tijdens het koken dacht ze aan wat komen ging en ze betrapte zichzelf erop dat ze prettige kriebels voelde op plekjes waarvan ze dacht dat die ongevoelig waren geworden. Nadat ze haar gerechtjes zover klaar had, ging ze snel even douchen, trok een nieuw lingeriesetje aan en hees zich in een rokje, met een vrolijk bloesje. Een snel make-upje, een borstel door haar dikke haren en ze was klaar voor wat de avond haar zou brengen.

Jason was precies op de afgesproken tijd bij haar en na een wijntje op de bank gingen ze aan tafel. Terwijl Jason onschuldige anekdotes vertelde, waar Claudia, door de spanning van wat misschien zou komen, veel te hard om lachte, aten ze beiden met smaak de vis met krieltjes en salade. Achteloos pikte hij midden in zijn verhaal een tomaatje, stokte en keek haar verbaasd aan.
“Deze tomaat… hij smaakt echt… goddelijk! Proef dan,” zei hij, terwijl hij steeds dromeriger uit zijn ogen begon te kijken.
Met zijn vork streek hij het rode vruchtvlees over haar lippen. Zachte druppels van de volgens de verkoopster ‘magische’ olijfolie gleden een vochtig spoor langs haar kin. De smaak was inderdaad… goddelijk, ze had er geen ander woord voor. Met haar tong likte ze haar lippen af, begerig naar meer.
De pupillen van Jason verwijdden zich. “Jemig, wat eet je dat… verleidelijk,” stamelde hij.

Binnen een paar minuten veranderde de lucht in de woonkamer in een stroperige, zwoele en hete substantie. Claudia voelde hoe haar lichaam brandde, brandde van verlangen naar zijn handen overal op haar, verlangen om zijn tong tussen haar lippen te zuigen, verlangen om zijn kloppende lid tot genade te laten smeken, verlangen om hier en nu en overal door hem genomen te worden. Tussen haar benen ontvlamde een heilig vuur dat alle eerdere terughoudendheid deed smelten. Ze spreidde haar benen, ging met haar hand onder haar rok, tussen haar benen, schoof het kruisje van haar slipje opzij en liet haar vingers tussen haar gezwollen lipjes bewegen. Een bijzondere geur kwam vrij, een lokgeur, een feromoon van ongekende kracht, die bijna zichtbaar door de kamer naar Jason’s opengesperde neusvleugels krinkelde. Terwijl ze zich als een krolse poes in de stoel voor hem kronkelde, rukte hij zich de kleren van het lijf en kwam hijgend voor haar staan. Overvallen door een wild instinct, liet ze zich langzaam van de stoel glijden en knielde voorover in het zachte tapijt. Jason greep haar bij haar haren en trok haar hoofd achterover. Zijn andere hand streelde haar rug, de ronding van haar billen en de brandende binnenkant van haar dijen.

In andere omstandigheden hadden ze misschien langer de tijd genomen, maar nu ze de warmte van elkaars huid voelden, was er geen houden meer aan. Hij trok haar billen hard tegen zijn buik, verankerde zijn hand op haar heup en begon haar te berijden alsof ze een merrie was die getemd moest worden. Met haar donkere manen als teugels menden zijn dijen haar naar een nieuwe horizon, naar een open vlakte waar ze alleen nog sneller, nog harder, nog verder draafden tot ze bijna tegelijkertijd met woeste kreten hun bestemming vonden. Het was een wilde rit die hen onwaarschijnlijk krachtig naar een exploderend universum bracht. Claudia voelde hoe olieachtige druppels langs haar dijen vloeiden, recht vanuit haar hart, en zich mengden met zijn overvloedige zaad dat overal aan haar kleefde.

Bezweet en uitgeput lagen ze op hun rug op het tapijt naar het witte plafond te staren. De kamer had zijn normale proporties terug en de lucht die ze inademden was licht en zacht. Zijn hand zocht de hare en hun vingers strengelden ineen.
“Ik weet niet wat er zojuist is gebeurd,” fluisterde hij buiten adem, “maar het was… niet van deze aarde… het was magisch.”
Achter haar oogleden zag ze weer hoe de handen van de verkoopster langzaam over de rij flessen gleden en hoe haar volle lippen het woord ‘toverdrank’ vormden.

Jan Nicolas