Ik leef mijn leven

Ik leef mijn leven

Elke dag hetzelfde leven, ik probeer niet op te geven, hoewel mijn innerlijke kracht soms lijkt te zijn verdwenen en angst er voor in de plaats is verschenen. Ik probeer mezelf terug te vinden, het negatieve te ontbinden, want waar is mijn dappere ik gebleven, waarom leef ik mijn leven als een dubbelleven?

Een traan verstopt zich achter een lach, verdriet achter vrolijk gedrag, waar ondertussen het lijden leeft, mij er pijn voor in de plaats geeft. Ieder denkt dat het goed met mij gaat, mij daarom maar vrolijk laat, maar diep in mij, weggestopt achter mijn geheime muur, zet ik mijn verdriet, telkens heel secuur, opzij.

De koningsdochter

Ik heb geen tijd want tijd heelt geen wonden, hoewel bijzonder leuk gevonden, tijd leert ons omgaan met pijn, en geeft je het bewustzijn, dat verdriet maakt dat je toch geniet, van het leven, leven in ongewis, ook al is het door pijn omgeven, tijd leert ons slechts te weten hoe laat het is, meer niet.

Maar ondanks mijn tranen van verdriet en pijn, ondanks het steeds vaker niet mezelf zijn, zie ik het leven toch als de moeite van het leven waard, mijn leven, een wonder ooit door mijn moeder gegeven, iets dat ik inmiddels heb aanvaard. Dus vrolijk of wellicht toch wat verdriet, een dag met zon of met regen, ik maak dat ik van elke dag optimaal geniet, want ooit ga ook ik dood, dus probeer ik nu maar wat te leven.

Jan Nicolas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Copyright Jan Nicolas. Alle rechten voorbehouden.