Ik ben blank geworden

Ik ben blank geworden

Ineens ben ik blank, of wit, weet niet precies hoe het zit. Ik kwam daar onlangs achter, toen ik op de verschillen werd gewezen tussen mij en haar, heel raar, ik was ineens een rasverkrachter, het heeft een nare klank. Gedegradeerd tot ras, het ras van de Witman, als een verborgen alias, in een vooropgezet stappenplan, veroordeeld, als voorbeeld, of ik wil of niet, door een erfenis van een nooit bestaande slavendrijver, een in mijn schoenen geschoven slachtoffercijfer, door hen die geen slachtoffer zijn of waren, maar steeds gekker worden, niet willen bedaren.

Ik ben volgens hen anders dan zij, zij die zeggen dat ik zeg dat zij anders zijn, terwijl ik het niet zo zie, niet zo wil zien, word ik gedwongen, niet bedongen, om toch anders te denken en daarmee te zijn. Niet langer ben ik mens maar wit, nog wel man, het enige dat meezit, alsof ik kies voor dit, alsof ik dat wil of kan. Eerst incidenteel, geëxplodeerd tot steeds vaker naar continu, een verborgen krenking die ik niet deel, het gebeurt te vaak, te veel, niet langer samen maar slechts het individu, dat is waar het aan schort, terwijl ik merk dat ik steeds blanker word.

De koningsdochter

Jan Nicolas

error: Copyright Jan Nicolas. Alle rechten voorbehouden.