Een kerstgedicht

Een kerstgedicht

Na het jaarlijks terugkerend gedonder over Piet, zwart, geel of groen,
dacht men op de Noordpool; “dat zullen wij nog eens dunnetjes overdoen”.
Van de één op de andere dag stopte men met het kinderplezier,
en eiste een ieder gelijke rechten, voor mens, elf en dier.
Politieke correctheid was de nieuw te horen leus.
En men stelde de Kerstman voor een verdomd lastige keus.

Het begon de nacht voor Kerstmis en de Kerstman was genekt.
Want hoe maak je een kerstfeest dat is politiek correct?
Zijn medewerkers luisteren niet langer meer naar ‘Elf’,
“Wij zijn Kleine Mensjes”, zeggen ze nu over zichzelf.
Een roep om betere arbeidsomstandigheden, voor elke werknemer,
zijn opgelegd door de vakbond, de plaag van elke ondernemer.

Vier rendieren zijn al verdwenen zonder veel fatsoen,
vrijgelaten door het WNF en daar moet je het dan maar mee doen.
Het is duidelijk dat door de gelijke rechten voor elk dier,
Santa moet besluiten om iets anders te kiezen dan die vier.
Dus de herten Dancer en Donner, Comet en Cupid,
zijn door hem vervangen door 4 biggen, en dat is zo’n bullshit!

De ijzers van de slee zijn ook verwijderd, zo hoorde ik jongstleden,
omdat door de sneeuwsporen menig mens al is uitgegleden.
En miljoenen burgers bellen meteen de politie om bekend te maken,
dat zij verdachte sleegeluiden horen boven op hun daken.
Zijn medewerkers weigeren werk door een nieuw beleid,
want de schoorsteenrook is klaarblijkelijk slecht voor de gezondheid.

Om aan te tonen hoe ver deze waanzin eigenlijk draagt,
moet je weten dat Rudolf de Kerstman reeds heeft aangeklaagd.
Het ongeautoriseerd gebruiken van zijn fameuze rode neus,
vindt hij niet meer van deze tijd, ja het is heus.
Hij is zelfs naar RTL Late Night geweest, bij Twan Huys.
want hij wil miljoenen zien, dus doet dat niet per abuis.

Niet alleen zijn rendieren zijn nu weg, maar ook zijn ega,
die plots liet weten “ik ga liever de rendieren achterna”.
Ze heeft ineens praatjes voor tien en neemt het absolute voortouw,
‘Vrouw van’ was niet langer genoeg, ze noemt zich nu ‘Kerstvrouw’.
Dus gelazer met zijn personeel, vrouw, vee en vakbond,
maar er was meer wat de Kerstman geenszins aanstond.

Men begon nu ook over de te schenken cadeautjes te zeuren.
Waarom al die commotie, waarom moest dit nu toch gebeuren?
Niets van leer, op dieren getest en zeker geen rookwaar.
Dus niets meer voor hem en niets meer voor haar.
Niets om op te schieten of spontaan op te richten.
Wie weet verbieden ze straks ook nog wel de kerstgedichten.

Niets dat geluid maakt, dat had men zo bedongen.
Niets voor alleen een meisje of alleen voor een jongen.
Seksueel getinte surprises mogen ook al niet meer.
En vergeet het oorlogszuchtige speelgoed, en de Teddybeer.
Het geven van snoepgoed lag ook meteen flink aan banden.
Want een ieder weet, snoep is slecht voor je kont en voor je tanden.

En sprookjes, hoewel nog steeds een beetje toegestaan,
zijn als Ken and Barbie, ook al zo goed als afgedaan.
Een kind mag niet meer kind zijn, die gevolgtrekking is logisch,
want het enige juiste en correcte cadeau is zuiver ecologisch.
Geen tennis, geen voetbal en uiteraard zeker geen ski’s.
Trouwens van het sporten alleen al wordt je vuil en vies.

Poppen zijn ‘not done’ en over het algemeen puur seksistisch.
Van een spelcomputer koken je hersenen en die is teveel elektrisch.
Dus de Kerstman stond daar en was extreem perplex,
en handelde eigenlijk alleen nog maar puur uit reflex.
Hij probeerde vrolijk te zijn en zelfs een heel klein beetje gay,
maar ook daar moet je mee oppassen, het zat hem niet echt mee.

Zijn zak was leeg en nutteloos en lag slap op de grond,
niets dat was toegestaan was wat ‘Santa’ vond.
Iets speciaals was nodig, een mooi goedgekeurd cadeau,
gegeven aan ons allen, iets bijzonders, iets van het hoogste niveau.
Een cadeau dat tevreden stemt, al ben je Christen, Moslim of Jood
Een cadeau voor iedereen, wit, zwart, geel of donkerrood.

Hier is dan het cadeau, misschien vind je het de moeite waard…
Een wens dat een ieder in vrede en gezondheid kan leven op deze Aard!

Jan Nicolas

Comfort Villa

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Copyright Jan Nicolas. Alle rechten voorbehouden.