De toverbal

De toverbal

Ik kreeg onlangs van iemand een toverbal. Je weet wel, zo’n knikker dat eigenlijk gewoon een snoepje is. Je zuigt erop en na elke ‘zuig’ heeft het ding een andere kleur. Wat bij mij meteen de vraag oproept wat de werkelijke kleur is van een toverbal. Is een toverbal de kleur in ongezogen staat, dus in mijn geval rood? Of is een toverbal de kleur die hij heeft na het laatste zuigje, dus in mijn geval wit?

Ik hou het er maar op dat een toverbal multikleurig is, wat een toverbal meteen tot het ultieme voorbeeld maakt van een multikleurige samenleving. Een samenleving die in grote delen van de wereld heel normaal is. Dit bevattend moest ik, door een rare kronkel in mijn gedachten, ineens denken aan God. God, of hoe de beste man, of vrouw, ook door andere wereldburgers genoemd wordt, is namelijk schepper van beroep. Hij heeft zo’n beetje alles wat je om je heen ziet geschapen. Tenminste, als je alle verhalen moet geloven. En dat zullen we maar doen, want Gods toorn schijnt iets verschrikkelijks te zijn. God schiep de aarde, het licht, hier en daar wat dieren en, omdat hij zich stierlijk zat te vervelen, tenslotte ook ‘de mens’.

God is iemand met een behoorlijke dosis fantasie. Want kom op, bekijk nou eens een olifant of een giraffe, dat verzin je toch niet? Of neem een koe, waar de borsten tussen de benen bungelen. Dat moet van God een experimentje zijn geweest om te kijken hoe het eruit zou zien als alle erogene zones ‘lekker handig’ bij elkaar in de buurt zouden zitten. Maar toen de koe even heerlijk ging kakken zag Hij dat het experiment mislukt was. God had echter wel een klein probleempje geschapen voor zichzelf, want met het scheppen van het vogelbekdier had hij zijn laatste restje fantasie helemaal opgebruikt. De mens stond nog op zijn ‘te doen lijstje’ en hoe hij Zijn hersens ook pijnigde, er kwam geen fatsoenlijk ontwerp naar boven. Hij probeerde het nog even met een chimpansee en gorilla, maar echt bevredigend waren deze probeersels niet. Het enige dat God nog niet geschapen had was een kopie van zichzelf, hoewel hij er met de orang oetan akelig dichtbij was. God ging er dus nog even goed voor zitten en schiep de mens uiteindelijk naar een evenbeeld van zichzelf.

En juist dat laatste heeft mijn ogen geopend. God heeft de mens geschapen naar een evenbeeld van zichzelf. Hij schiep de Aziaten, de negroïden, de blanken, de indianen, de Arabieren, allemaal naar zijn eigen evenbeeld. Geel, zwart, rood, bruin, wit, allemaal hebben ze de kleur van God. God, die dus multikleurig is.

Lang heb ik gedacht dat God misschien een kameleon is. Een kameleon die op elk gewenst moment een andere kleur kan aannemen. Maar ik weet nu dat dit niet zo is. Ik neem de toverbal uit mijn mond, zie dat hij van oranje naar geel is gegaan en weet het zeker; God is een toverbal.

Jan Nicolas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *