De mening van idioten

De mening van idioten

Weer, zoals zo vaak, word ik, keer op keer, afgerekend om wie ik ben, door hen, om waar ik voor sta, mijn innerlijke ik is eenvoudig bijzaak. Zo bots ik met anderen, omdat ik niet wil, niet kan veranderen, alleen omdat zij anders denken, vinden dat ik ook anders moet zijn, daarom mogen zij mij krenken, doen zij mij pijn. Ik word de grond ingeboord, als ik weiger hetzelfde te zijn als zij, mezelf niet wil verloochenen, hoor ik er niet bij, als ik er al ooit bij heb gehoord.

Angst is wat hen drijft, bang om te veranderen, bang om te worden zoals ik, anders dan de anderen, zodat slechts haat overblijft, geboren uit onbegrip, in plaats van wederzijds respect, wederzijds begrip. Maar ik ben slechts wie ik ben, dat ziet men, anders dan dat zij zijn, een uniek mens zoals ook zij uniek zijn. Niet langer is belangrijk wie ik ben maar hoe ik doe, telt slechts de mening van velen, bepalen anderen voor mij hoe, doet mijn kleur ertoe, of ik hetero, les ben of gay, het telt allemaal mee, in de mening van idioten, die in hokjes indelen, om zelf maar niet te worden verstoten, zoals zij zelf verstoten.

De koningsdochter

Pesten doet geen pijn, het was een waarheid van mijn moeder die niet zo waar is, ze had het behoorlijk mis, want pesten is niet fijn, pesten is leed, verdriet, pesten doet zeer, pesten doet wel degelijk pijn, en niet even, maar telkens weer. Pesten is dom, behoorlijk stom, pesten heeft geen enkel nut, pesten is gewoon kut.

Jan Nicolas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Copyright Jan Nicolas. Alle rechten voorbehouden.