De man in de spiegel

De man in de spiegel

De man in de spiegel, zijn vermoeid gezicht, zwak verlicht, overschaduwd door verwarrende gedachten, kleine rimpels op plaatsen waar je ze mag verwachten, maar het ouder worden niet verzachten. Een gezicht dat niet meer is zoals het was, groeven die steeds vaker komen, zijn gelaat langzaam overstromen, oren die wat uitsteken, beetje groot ook, van het gemiddelde afgeweken. Het alleen zijn beu en moe, aan liefde toe, van zijn gezicht af te lezen, een blik van begraven verdriet dat naar het verleden is verwezen.

Een kleine jongen nog in de man verborgen, een lieve lach, vrolijk gedrag, sprankelende ogen verbergen zijn pijn, zijn verdriet, zijn zorgen. Wijsheid van harde levenslessen en ervaringen vergaren, gevaarlijk groene ogen die mij vriendelijk dringend aan blijven staren. De man in de spiegel, ik kijk hem aan en hij mij, met een blik die alles zegt, veel blootlegt, compleet volstaat. Soms, zo heel af en toe, vergeet ik even dat het om mezelf gaat.

De koningsdochter

Jan Nicolas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Copyright Jan Nicolas. Alle rechten voorbehouden.