De aubergine

De aubergine

Hoewel hele volksstammen zweren bij de aubergine, kan ik dit stuk groente missen als de spreekwoordelijke kiespijn. Want of je dat ding nu roostert, bakt, grilt of van mijn part rauw opvreet, hij mist op alle manieren bite en smaak. Maar het onsmakelijke paarse gevaarte heeft me toch weten te verrassen. En niet zo’n beetje ook.

Dat komt niet zozeer door de smaak van de groente, of eigenlijk het totaal ontbreken ervan, maar meer door het gebruik van de afbeelding, in relatie tot de betekenis ervan. Want waar kwam ik onlangs achter? De aubergine is de lul, en niet zo’n beetje ook. Domme Jantje, want in Whatsapp-land doet de emoji van de door mij gehate groente blijkbaar al jaren dienst als vertegenwoordiger van het mannelijk geslacht, de piemel, de penis, de plasser zo je wilt. Wist ik veel. En dan, enige gelijkenis met mijn eigen plasapparaat is ver te zoeken. Er van uitgaande dat ik mijzelf als gemiddeld voorbeeld mag nemen.

De koningsdochter

Een banaan, daar kan ik me dan nog iets bij voorstellen. Volgens betrouwbare bronnen schijnen hele kuddes vrouwen te zweren bij een dagelijks banaantje. Je schijnt ze zelfs ook te kunnen eten. Een banaan als icoon van het mannelijk apparaat, dat is tenminste duidelijk. Niet dat het kromme stuk fruit enige herkenbare gelijkenis vertoont met de werkelijkheid, maar kom op, een aubergine… Wie heeft dat in Godsnaam verzonnen? Om te beginnen is het ding paars. Nou heb ik persoonlijk geen hekel aan paars, maar ik kan me niet voorstellen dat er vrouwen zijn die zo’n paars geval ergens anders willen hebben dan in hun tuin. Ten tweede kan ik de vorm totaal niet rijmen.

In mijn jeugdige jaren heb ik na een voetbalwedstrijd met mijn teamgenoten meerdere malen gezellig onder de douche gestaan en ja, in de voor een jongen onzekere puberjaren kijk je dan toch even met een schuin oog naar de rond bengelende piemels om toch maar vooral zeker te weten dat je met een normaal apparaat het volwassen leven in kon stappen. En zover ik me herinner voldeden geen van de door mij bekeken plassers aan de curves van de aubergine: van taps uitlopend (dat groene kroontje vergeet ik liever), tot halverwege uitbuikend richting een straffe diameter van een centimeter of acht tot tien, om vervolgens vol rond te eindigen.

Daarbij ziet het er ook niet uit in een iets te strakke spijkerbroek en heb ik geen idee hoe ik met zo’n geval wild kan gaan plassen zonder twee handen te gebruiken om de paarse knots te tillen. Het kan natuurlijk best zijn dat ik iets gemist heb en overgeslagen ben bij het evolueren, met als gevolg dat ik zo’n beetje als enige man op aarde nog rond huppel met een traditioneel worstje, maar dat lijkt mij eerlijk gezegd ietwat onwaarschijnlijk. Dus, puur uit wetenschappelijke nieuwsgierigheid uiteraard, als er iemand is die ooit een piemel heeft gezien die aan de vormen van een aubergine voldeed en er in real life wellicht ook nog iets mee gedaan heeft, dan hoor ik het graag. Dat mag ook anoniem.

Maar omdat ik zelf niet geloof dat het ooit zover zal komen, is het misschien een idee om de banaan weer van stal te halen of desnoods een winters worteltje te gebruiken om te laten weten dat je sleep-over een succes was? Het scheelt mij in ieder geval een inmiddels flink opgebouwd minderwaardigheidscomplex.

Jan Nicolas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Copyright Jan Nicolas. Alle rechten voorbehouden.