Als de klokken straks twaalf slaan, het oude jaar weer is gedaan, onze gedachten voor een seconde terug dwalen, we mooie en minder mooie herinneringen aanhalen, is mijn gedachte weer snel bij jou, onderwijl proostend op een nieuw gelukkig jaar, fluister ik zachtjes in je haar, ik ook van jou…Verder lezen…

Over ongekend woeste, koude baren, op een lekke rubberboot gevaren, wordt een kindeke geboren, een ongepland kerstcadeau, dat door het ontbreken van een kribbe met enig warm stro, van de ijzige kou is stijf bevroren. De ouders op weg naar nergens, niet eens ergens, alles afgenomen, zonder erbarmen, geen landVerder lezen…

Langzaam tikt de klok haar seconden voorbij, tik… tak… worden minuten uren, terwijl het eindeloos getik getak blijft duren, als een tijdloze brei, door een slimme tacticus aaneengesloten, die schijnbaar rustig maar onverdroten, tactvol minuten in uren aaneenrijgt, het tijdloze zo bijna overstijgt. Een traag optrekkende trein, die met zijnVerder lezen…

Elke dag hetzelfde leven, ik probeer niet op te geven, hoewel mijn innerlijke kracht soms lijkt te zijn verdwenen en angst er voor in de plaats is verschenen. Ik probeer mezelf terug te vinden, het negatieve te ontbinden, want waar is mijn dappere ik gebleven, waarom leef ik mijn levenVerder lezen…

Soms komt het nostalgisch verlangen als een dief in de nacht, waar het geheel onverwacht, mijn hart grijpt met zijn koude hand, mijn vreugde aanrand. Het verlangen naar wat ooit was, laat mij te pas en te onpas, steeds weer hunkeren naar het verleden, naar momenten van kort en langerVerder lezen…

Op het moment dat hij de zon onder ziet gaan, en aan de andere kant de maan, die zijn duister meeneemt opkomt, precies op dat moment zit hij, thuis, alleen, nu al dagen achtereen, te wachten tot een berichtje van haar binnenkomt. Niemand bij hem vanavond, buiten zijn twee kattenVerder lezen…

Is dit nu later?

Is dit nu later? Het later van als ik groot ben, dat ik uit mijn herinnering ken, de droomwereld vol met het onbekende, dat mijn geheugen niet als zodanig herkende. Elke dag weer een nieuwe last, steeds minder houvast. Elke dag vechten, tegen kilo’s voor wat lucht, eindeloos mijn rugVerder lezen…

Als het weer gisteren was, kon ik je weer voor het eerst ontmoeten, jouw eerste woorden horen en mijn eerste zinnen spreken. Mijn eerste blik opnieuw op je werpen, verlegen, beetje onzeker, nu al weten hoe jij mij had aangekeken. Je eerste glimlach opmerken en mijn eerste lach laten klinken,Verder lezen…