Categorie: Gedichten

Coronaïviteit

Coronaïviteit

Ik zie jonge mensen de straat op lopen, tegen beter weten in hopen, dat de kroon des doods hen niet zal treffen, dit zonder te beseffen, dat de besmetting om hen heen kleeft, dodelijk is voor ieder ander die leeft, en in plaats van zich binnen op te sluiten, zich verzamelen in dicht opeen gepakte…

Read More Read More

Pynlike komposisie

Pynlike komposisie

Jy, langvlegsel meisie, met kitaar op skoot, vir wie die boodskap vanuit jou hart, terwyl lang vingers snare saggies stoot, vir ‘n romantiese komposisie? Jou speelse posisie van kitaar in skoot, na wie verlang jy, as jou note klink soos ‘n leë blik in kabbelende water, in ‘n sloot? Jou lenige nek, wieg teen kitaar…

Read More Read More

Fake news

Fake news

Een strijd om egaliteit, in mijn wereld van gelijk, ben jij nog wel mijn wereld, nu dromen steeds maar weer, na het nemen van teveel horden, meer en meer, keer op keer, tot nachtmerries verworden? Geen leven krijgt nog respect, iedereen praat vuilgebekt, gelijk is ongelijk en ongelijk is gelijk, een contradictie onweerlegbaar, dus neemt…

Read More Read More

Het kind van mijn kind

Het kind van mijn kind

Zoekend naar gelijkenissen, kijk ik naar het kind van mijn kind, op zoek naar een duidelijk ‘mijn’, een wonderlijk en kostbaar bezit, vol nog onbestemmende belevenissen, spelend, slapend, etend, een niet te bevatten verbonden zijn. Ik luister naar zijn zachte adem, als een vlinder op een bloem, luister naar zijn jongetjesstem, vragend om alles wat…

Read More Read More

Ik ook van jou

Ik ook van jou

Als de klokken straks twaalf slaan, het oude jaar weer is gedaan, onze gedachten voor een seconde terug dwalen, we mooie en minder mooie herinneringen aanhalen, is mijn gedachte weer snel bij jou, onderwijl proostend op een nieuw gelukkig jaar, fluister ik zachtjes in je haar, ik ook van jou…   Jan Nicolas Delen mag…

Read More Read More

Zalig kerstfeest

Zalig kerstfeest

Over ongekend woeste, koude baren, op een lekke rubberboot gevaren, wordt een kindeke geboren, een ongepland kerstcadeau, dat door het ontbreken van een kribbe met enig warm stro, van de ijzige kou is stijf bevroren. De ouders op weg naar nergens, niet eens ergens, alles afgenomen, zonder erbarmen, geen land om te verwelkomen, geen herberg…

Read More Read More

Tijdslijn

Tijdslijn

Langzaam tikt de klok haar seconden voorbij, tik… tak… worden minuten uren, terwijl het eindeloos getik getak blijft duren, als een tijdloze brei, door een slimme tacticus aaneengesloten, die schijnbaar rustig maar onverdroten, tactvol minuten in uren aaneenrijgt, het tijdloze zo bijna overstijgt. Een traag optrekkende trein, die met zijn eindeloze cadans, als in een…

Read More Read More

Ik leef mijn leven

Ik leef mijn leven

Elke dag hetzelfde leven, ik probeer niet op te geven, hoewel mijn innerlijke kracht soms lijkt te zijn verdwenen en angst er voor in de plaats is verschenen. Ik probeer mezelf terug te vinden, het negatieve te ontbinden, want waar is mijn dappere ik gebleven, waarom leef ik mijn leven als een dubbelleven? Een traan…

Read More Read More

Nostalgisch verlangen

Nostalgisch verlangen

Soms komt het nostalgisch verlangen als een dief in de nacht, waar het geheel onverwacht, mijn hart grijpt met zijn koude hand, mijn vreugde aanrand. Het verlangen naar wat ooit was, laat mij te pas en te onpas, steeds weer hunkeren naar het verleden, naar momenten van kort en langer geleden, momenten van vreugde en…

Read More Read More

Ik herhaal jou

Ik herhaal jou

Zonder duidelijk begin of einde herhaal ik jouw lichaam, terwijl de dag zijn kleinste schaduw verliest en de kleur van de nacht het landschap kleurloos kruist, jij met kaarslicht het donker tracht te verdrijven, boots ik jouw borsten na met de holtes van mijn handen. Jan Nicolas Delen mag altijd… Dit kan je ook interesseren…Als…

Read More Read More

Niets doen

Niets doen

Op het moment dat hij de zon onder ziet gaan, en aan de andere kant de maan, die zijn duister meeneemt opkomt, precies op dat moment zit hij, thuis, alleen, nu al dagen achtereen, te wachten tot een berichtje van haar binnenkomt. Niemand bij hem vanavond, buiten zijn twee katten en een hond, zit hij…

Read More Read More

Is dit nu later?

Is dit nu later?

Is dit nu later? Het later van als ik groot ben, dat ik uit mijn herinnering ken, de droomwereld vol met het onbekende, dat mijn geheugen niet als zodanig herkende. Elke dag weer een nieuwe last, steeds minder houvast. Elke dag vechten, tegen kilo’s voor wat lucht, eindeloos mijn rug rechten, in mijn eigen ik…

Read More Read More

error: Copyright Jan Nicolas. Alle rechten voorbehouden.