“Ik moet je wat vertellen pa, je wordt opa”. Deze negen woorden maakten ruim twee jaar geleden dat ik spontaan mijn opa voor me zag. Een klein mannetje, het bijna kale hoofd steevast bedekt met een hoedje, altijd lachend, zelfs als er niets te lachen viel, zittend in zijn leunstoelVerder lezen…

Nieuwe bril

Ik heb een nieuwe bril. En ik kan er nog door kijken ook. Dat klinkt heel logisch, want daar neem je tenslotte een bril voor. Maar na mijn laatste Specsavers ervaring in het Spaanse Calpe is dat echter niet zo logisch als het lijkt. Daar kreeg ik een ijzerdraadje metVerder lezen…

Zittend in een prettig zonnetje op een terrasje aan het Plaza de la Virgen in Valencia, neem ik net een slokje van een heerlijk, maar ook peperduur biertje, als ik aan het tafeltje naast mij iemand hard hoor kreunen, gevolgd door het geluid van omvallende stoelen en een tafel metVerder lezen…

De directrice is een vrouw van een jaar of 50 in een broekpak waaruit haar lichaam uit alle macht probeert te ontsnappen. Ze heeft haar lippen vuurrood gepleisterd en draagt zo’n grote gitzwarte bril als teken dat je van de kunsten bent. Of intelligent. Kunstmatig intelligent welteverstaan. Onwennig sjokt zeVerder lezen…

De dierektries is ‘n vrouwke van ‘n jaar of vijfteg, in ‘n broekpak waarda t’r lijf uit alle macht uit perbeer t’ontsnappe. z’Etter lippe knalròòd gepleisterd en ze draag zo’n gròòte gitzwarte bril as teke dagge van de kunste zijt. Of intelektewéél. Kunstmateg intelektewéél dan, zogezeed. Onwènneg sjok z’op d’rVerder lezen…

Condoomperikelen

Mijn eerste keer. Ik was een jaar of veertien denk ik. Of misschien was ik in mijn huidige herinnering jonger dan dat ik destijds daadwerkelijk was. In ieder geval had ik destijds al vier maanden ‘zwaar verkering’ dus werd het, in onze ogen, tijd om ‘het’ maar eens te gaanVerder lezen…

Vandaag de dag proberen ze je echt van alles in je mik te duwen. Is het geen nieuw light aardbeienyoghurtdrankje van een of ander nieuw flutmerk, dan is het God wel. Nee, nee en nog eens nee, ik wil niet! Hoe vaak en hard moet ik nog gillen dat ikVerder lezen…

Het is druk in de trein. Benauwd ook. De passagiers zitten echt hutje op mutje. De jonge vrouw vervloekt zichzelf dat ze haar water is vergeten. Bij gebrek aan een zitplaats is ze maar op haar koffer gaan zitten. Het is haar hele bezit, de koffer, met daarin de snelVerder lezen…